adjectivethird-declension two-termination adjective
benedīcibilis
benedīcibilis (neuter benedīcibile)
Classical[bɛ.nɛ.diːˈkɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[be.ne.diˈt͡ʃiː.bi.lis]
Meaning
- two terminationblessing, praiseworthy
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | benedīcibilis | benedīcibilis | benedīcibile |
| genitive | benedīcibilis | benedīcibilis | benedīcibilis |
| dative | benedīcibilī | benedīcibilī | benedīcibilī |
| accusative | benedīcibilem | benedīcibilem | benedīcibile |
| ablative | benedīcibilī | benedīcibilī | benedīcibilī |
| vocative | benedīcibilis | benedīcibilis | benedīcibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | benedīcibilēs | benedīcibilēs | benedīcibilia |
| genitive | benedīcibilium | benedīcibilium | benedīcibilium |
| dative | benedīcibilibus | benedīcibilibus | benedīcibilibus |
| accusative | benedīcibilīs benedīcibilēs | benedīcibilīs benedīcibilēs | benedīcibilia |
| ablative | benedīcibilibus | benedīcibilibus | benedīcibilibus |
| vocative | benedīcibilēs | benedīcibilēs | benedīcibilia |
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin benedīcibilis From benedīcō + -bilis.