noun · masculinethird declension
bellidux
bellidux m (genitive belliducis)
Ecclesiastical[ˈbɛl.li.duks]
Meaning
- Medieval Latinmasculinewarlord
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | bellidux | belliducēs |
| genitive | belliducis | belliducum |
| dative | belliducī | belliducibus |
| accusative | belliducem | belliducēs |
| ablative | belliduce | belliducibus |
| vocative | bellidux | belliducēs |
Origins
From bellum (“war”) + dux (“leader”).