LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

bellātrīx1

bellātrīx f (genitive bellātrīcis, masculine bellātor)
Classical[bɛlˈlaː.triːks]Ecclesiastical[belˈlaː.triks]

Meaning

  1. a warrior woman, female warrior
  2. warlike

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativebellātrīxbellātrīcēs
genitivebellātrīcisbellātrīcum
dativebellātrīcībellātrīcibus
accusativebellātrīcembellātrīcēs
ablativebellātrīcebellātrīcibus
vocativebellātrīxbellātrīcēs

bellātrix, īcis, f. id.,
I. a female warrior; freq. in close apposition, and taking the place of an adj. (cf. bellator, II.), warlike, skilled in war, serviceable in war (mostly poet.).
I. Lit.: Penthesilea, Verg. A. 1, 493: diva, i. e. Pallas, Ov. Tr. 1, 5, 76: Minerva, id. M. 8, 264: Roma, id. Tr. 2, 321: Hispania, Flor. 2, 6, 38: cohors, Stat. Th. 6, 262: belua, i. e. the elephant, Sil. 9, 576.—
B. Transf., of inanim. things: carinae, Stat. Th. 7, 57: glaeba, i. e. producing warriors, Val. Fl. 7, 612: pompa, Claud. III. Cons. Hon. 2: aquilae, ensigns, standards, id. Nupt. Hon. et Mar. 193.—
II. Trop.: ista bellatrix iracundia, this warlike rage, * Cic. Tusc. 4, 24, 54; cf. ira, Claud. in Rufin. 2, 118.

Origins

From bellō, bellātum (“to wage or carry out war”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).

adjectivethird-declension defective adjective (feminine-only when singular, feminine or neuter when plural)
bellātrīx2
bellātrīx (feminine bellātrīx)
Classical[bɛlˈlaː.triːks]Ecclesiastical[belˈlaː.triks]

Meaning

  1. adjectivedefectivewarlike
    Hic(ait)est Deus, ille Deus, fero ab hoste redemptũ Qui genus Israel, rubei per gurgitis aequor Duxit, in obsequium sese findentibus vndis Inque locum Pharium fluctu coëunte Tyrannum Et currus, et equos, et bellatricia mersit Agmina, et iniusti fregit molimina Regis.1573, Jacobus Yetzweirtius, Aldenardias, sive de Subdola ac Furtiva Guesiorum in Civitatem Aldenardensem Irreptione..., Ghent:

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominative—bellātrīx—
genitive—bellātrīcis—
dative—bellātrīcī—
accusative—bellātrīcem—
ablative—bellātrīce
bellātrīcī
—
vocative—bellātrīx—
plural
formmasculinefeminineneuter
nominative—bellātrīcēsbellātrīcia
genitive—bellātrīciumbellātrīcium
dative—bellātrīcibusbellātrīcibus
accusative—bellātrīcēsbellātrīcia
ablative—bellātrīcibusbellātrīcibus
vocative—bellātrīcēsbellātrīcia

Origins

From bellō, bellātum (“to wage or carry out war”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).

proper noun · femininethird declension
Bellātrīx3
Bellātrīx f sg (genitive Bellātrīcis)
Classical[bɛlˈlaː.triːks]Ecclesiastical[belˈlaː.triks]

Meaning

  1. The star γ Orionis in the constellation Orion.

Declension

declension
formsingularplural
nominativeBellātrīx—
genitiveBellātrīcis—
dativeBellātrīcī—
accusativeBellātrīcem—
ablativeBellātrīce—
vocativeBellātrīx—

Origins

From bellātrīx (“female warrior”).

Quick answers

What does bellātrīx mean in Latin?
bellātrīx, a noun, means “a warrior woman, female warrior; warlike”.
What is the genitive of bellātrīx?
The genitive singular is bellātrīcis. bellātrīx is feminine, third declension.
How do you pronounce bellātrīx?
In classical Latin, [bɛlˈlaː.triːks]; in ecclesiastical (church) Latin, [belˈlaː.triks].