adjectivefirst/second-declension adjective (nominative masculine singular in -er)
belliger
belliger (feminine belligera, neuter belligerum)
Classical[ˈbɛl.lɪ.ɡɛr]Ecclesiastical[ˈbɛl.li.d͡ʒer]
Meaning
- adjectivewaging war
- adjectivewarlike, martial, valiant
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | in -er belliger | belligera | belligerum |
| genitive | belligerī | belligerae | belligerī |
| dative | belligerō | belligerae | belligerō |
| accusative | belligerum | belligeram | belligerum |
| ablative | belligerō | belligerā | belligerō |
| vocative | belliger | belligera | belligerum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | belligerī | belligerae | belligera |
| genitive | belligerōrum | belligerārum | belligerōrum |
| dative | belligerīs | belligerīs | belligerīs |
| accusative | belligerōs | belligerās | belligera |
| ablative | belligerīs | belligerīs | belligerīs |
| vocative | belligerī | belligerae | belligera |
bellĭger, ĕra, ĕrum, adj. bellum-gero,
I. waging war, warlike, martial, valiant (poet.;
esp. freq. in the post-Aug. per.): gentes, Ov. Tr. 3, 11, 13: viri, Sil. 3, 124: Augustus, Claud. in Prob. et Olybr Cons. 74: Hannibal, Sil. 1, 38: numen, i.e. Mars, Stat. Achill. 1, 504: fera, i.e. the elephant used in war, Sil. 8, 261.—II. Of inanim things:
manus, Ov A. A. 2, 672 ensis, id. M 3, 534: hasta, Mart. 5, 25: acies, Stat. Th. 12, 717: tropaea, id. ib. 10, 28: mens, Sil 3, 162: currus, id. 1, 434: axis, id. 17, 491: ars, id. 8, 261: labores, Val. Fl. 5, 617: lusus, Claud. VI. Cons Hon. 621Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
belliger era, erum, adj.
bellum + GES-, warlike, martial, belligerent: ensis, O.: gentes, O.
Origins
From bellum (“war”) + -ger (“bearing”).
Descendants
- Spanishbelígero