noun · femininefirst declension
belladonna
belladonna f (genitive belladonnae)
Classical[bɛl.laˈdɔn.na]Ecclesiastical[bel.laˈdɔn.na]
Meaning
- New Latinfemininebelladonna (Atropa belladonna)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | belladonna | belladonnae |
| genitive | belladonnae | belladonnārum |
| dative | belladonnae | belladonnīs |
| accusative | belladonnam | belladonnās |
| ablative | belladonnā | belladonnīs |
| vocative | belladonna | belladonnae |
Origins
Borrowed from Italian belladonna (bella donna, literally “beautiful lady”), altered by folk etymology from Medieval Latin blādōna (“nightshade”), from Gaulish *blātōnā, blātunā, from Proto-Celtic *blātus (“flower”), from Proto-Indo-European *bʰléh₃tus, from *bʰleh₃- (“blossom, flower”).