verbfirst conjugation
bannizō
bannizō (present infinitive bannizāre, perfect active bannizāvī, supine bannizātum)
Meaning
- Medieval Latinto ban, prohibit
Et in die qui sequitur / Contio hec colligitur / Qua Lonbardos banizavit / Atque eos execravit
And on the day that follows / This assembly is gathered / By which he banned the Lombards / And execrated them1235, Giovanni Codagnello, Annales Placentini [Annals of Piacenza], published 1901, page 83:
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | bannizō | bannizābam | bannizābō | bannizāvī | bannizāveram | bannizāverō |
| 2nd sg. | bannizās | bannizābās | bannizābis | bannizāvistī | bannizāverās | bannizāveris |
| 3rd sg. | bannizat | bannizābat | bannizābit | bannizāvit | bannizāverat | bannizāverit |
| 1st pl. | bannizāmus | bannizābāmus | bannizābimus | bannizāvimus | bannizāverāmus | bannizāverimus |
| 2nd pl. | bannizātis | bannizābātis | bannizābitis | bannizāvistis | bannizāverātis | bannizāveritis |
| 3rd pl. | bannizant | bannizābant | bannizābunt | bannizāvērunt bannizāvēre | bannizāverant | bannizāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | bannizem | bannizārem | bannizāverim | bannizāvissem |
| 2nd sg. | bannizēs | bannizārēs | bannizāverīs | bannizāvissēs |
| 3rd sg. | bannizet | bannizāret | bannizāverit | bannizāvisset |
| 1st pl. | bannizēmus | bannizārēmus | bannizāverīmus | bannizāvissēmus |
| 2nd pl. | bannizētis | bannizārētis | bannizāverītis | bannizāvissētis |
| 3rd pl. | bannizent | bannizārent | bannizāverint | bannizāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | bannizor | bannizābar | bannizābor |
| 2nd sg. | bannizāris bannizāre | bannizābāris bannizābāre | bannizāberis bannizābere |
| 3rd sg. | bannizātur | bannizābātur | bannizābitur |
| 1st pl. | bannizāmur | bannizābāmur | bannizābimur |
| 2nd pl. | bannizāminī | bannizābāminī | bannizābiminī |
| 3rd pl. | bannizantur | bannizābantur | bannizābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | bannizer | bannizārer |
| 2nd sg. | bannizēris bannizēre | bannizārēris bannizārēre |
| 3rd sg. | bannizētur | bannizārētur |
| 1st pl. | bannizēmur | bannizārēmur |
| 2nd pl. | bannizēminī | bannizārēminī |
| 3rd pl. | bannizentur | bannizārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | bannizā | bannizāre |
| pres. 2nd pl. | bannizāte | bannizāminī |
| fut. 2nd sg. | bannizātō | bannizātor |
| fut. 3rd sg. | bannizātō | bannizātor |
| fut. 2nd pl. | bannizātōte | — |
| fut. 3rd pl. | bannizantō | bannizantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | bannizāre | bannizārī |
| perfect infinitive | bannizāvisse | bannizātum esse |
| future infinitive | bannizātūrum esse | bannizātum īrī |
| present participle | bannizāns | — |
| perfect participle | — | bannizātus |
| future participle | bannizātūrus | bannizandus |
gerundbannizandī, bannizandō, bannizandumsupinebannizātum, bannizātū
Origins
Proto-Indo-European *-id- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-idyéti Proto-Hellenic *-íd͏̌d͏̌ō Ancient Greek -ῐ́ζω (-ĭ́zō)bor. Latin -izō Latin bannizō From bannus (“a ban”) + -izō.