noun · neutersecond declension
bagāgium
bagāgium n (genitive bagāgiī)
Meaning
- EnglandFranceMedieval Latinbaggage
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | bagāgium | bagāgia |
| genitive | bagāgiī | bagāgiōrum |
| dative | bagāgiō | bagāgiīs |
| accusative | bagāgium | bagāgia |
| ablative | bagāgiō | bagāgiīs |
| vocative | bagāgium | bagāgia |
Origins
Borrowed from Old French bagage; cognate with English baggage. By surface analysis, baga + -āgium.