noun · femininefirst declension
bacalusia
bacalusia f (genitive bacalusiae)
Classical[ba.kaˈɫʊ.si.a]Ecclesiastical[ba.kaˈluː.s̬i.a]
Meaning
- feminineA kind of confection.
Interim ego, qui privatum habebam secessum, in multas cogitationes diductus sum, quare aper pilleatus intrasset. Postquam itaque omnis bacalusias consumpsi, duravi interrogare illum interpretem meum, quod me torqueret.
c. 27 CE – 66 CE, Petronius, Satyricon 41
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | bacalusia | bacalusiae |
| genitive | bacalusiae | bacalusiārum |
| dative | bacalusiae | bacalusiīs |
| accusative | bacalusiam | bacalusiās |
| ablative | bacalusiā | bacalusiīs |
| vocative | bacalusia | bacalusiae |
bacalusĭa, ae, f.,
I. a kind of sweetmeat, Petr. 41 init. (dub.; cf. Büchel. ad loc.).
Origins
Only attested once in the Satyricon, of uncertain origin and meaning.