proper noun · masculinefirst declension
Avicenna
Avicenna m sg (genitive Avicennae)
Classical[a.wɪˈkɛn.na]Ecclesiastical[a.viˈt͡ʃɛn.na]
Meaning
- masculinesingularAvicenna
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Avicenna | — |
| genitive | Avicennae | — |
| dative | Avicennae | — |
| accusative | Avicennam | — |
| ablative | Avicennā | — |
| vocative | Avicenna | — |
Origins
Borrowed from Arabic اِبْن سِينَا (ibn sīnā).
Descendants
- EnglishAvicenna
- FrenchAvicenne
- PolishAwicenna
- RussianАвиценна