proper noun · masculinesecond declension
Autaritus
Autaritus m sg (genitive Autaritī)
Classical[au̯ˈta.rɪ.tʊs]Ecclesiastical[au̯ˈtaː.ri.tus]
Meaning
- masculinesingularThe leader of the Gallic mercenaries in the Carthaginian army
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Autaritus | — |
| genitive | Autaritī | — |
| dative | Autaritō | — |
| accusative | Autaritum | — |
| ablative | Autaritō | — |
| vocative | Autarite | — |