adjectivefirst/second-declension adjective
auspicātus
auspicātus (feminine auspicāta, neuter auspicātum, comparative auspicātior, adverb auspicātō)
Classical[au̯s.pɪˈkaː.tʊs]Ecclesiastical[au̯s.piˈkaː.tus]
Meaning
- adjectivefavourable
- adjectiveauspicious
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | auspicātus | auspicāta | auspicātum |
| genitive | auspicātī | auspicātae | auspicātī |
| dative | auspicātō | auspicātae | auspicātō |
| accusative | auspicātum | auspicātam | auspicātum |
| ablative | auspicātō | auspicātā | auspicātō |
| vocative | auspicāte | auspicāta | auspicātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | auspicātī | auspicātae | auspicāta |
| genitive | auspicātōrum | auspicātārum | auspicātōrum |
| dative | auspicātīs | auspicātīs | auspicātīs |
| accusative | auspicātōs | auspicātās | auspicāta |
| ablative | auspicātīs | auspicātīs | auspicātīs |
| vocative | auspicātī | auspicātae | auspicāta |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- auspicato (rem gerere, urbem condere)
- after having duly taken the auspices.
auspĭcātus, a, um, Part. and P. a., v. auspicor.
auspĭcātus, ūs, m. auspicor,
I. the taking of auspices, augury:
Pici in auspicatu magni, Plin. 10, 18, 20, § 40 (on Cic. Rep. 2, 29, 51, v. Moser).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
auspicātus adj. with comp. and sup.
P. of auspicor, inaugurated, consecrated by auspices: locus: impetūs Nostros, H.: comitia, L.—Fortunate, favorable, auspicious: Venus auspicatior: auspicatissimum initium, Ta.
Origins
Perfect active participle of auspicor.