adjectivethird-declension two-termination adjective
auspicābilis
auspicābilis (neuter auspicābile, adverb auspicābiliter)
Classical[au̯s.pɪˈkaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[au̯s.piˈkaː.bi.lis]
Meaning
- post Classicaltwo terminationauspicious, of favorable omen
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | auspicābilis | auspicābilis | auspicābile |
| genitive | auspicābilis | auspicābilis | auspicābilis |
| dative | auspicābilī | auspicābilī | auspicābilī |
| accusative | auspicābilem | auspicābilem | auspicābile |
| ablative | auspicābilī | auspicābilī | auspicābilī |
| vocative | auspicābilis | auspicābilis | auspicābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | auspicābilēs | auspicābilēs | auspicābilia |
| genitive | auspicābilium | auspicābilium | auspicābilium |
| dative | auspicābilibus | auspicābilibus | auspicābilibus |
| accusative | auspicābilīs auspicābilēs | auspicābilīs auspicābilēs | auspicābilia |
| ablative | auspicābilibus | auspicābilibus | auspicābilibus |
| vocative | auspicābilēs | auspicābilēs | auspicābilia |
auspĭcābĭlis, e, adj. auspicor,
I. of favorable omen, auspicious (post-class.), Arn. 4, p. 131; 7, 3, 237.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂ew-der.?
- Proto-Indo-European*h₂éwis
- Proto-Italic*awis
- Latinauspicābilis
Proto-Italic *speks Latin *-spex Latin *avispeks Latin auspex Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -or Latin auspicor Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin auspicābilis From auspicor + -bilis.