adjectivefirst/second-declension adjective
auriculātus
auriculātus (feminine auriculāta, neuter auriculātum)
Classical[au̯.rɪ.kʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[au̯.ri.kuˈlaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectiveeared (having an ear)
- New Latinadjectiveauriculate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | auriculātus | auriculāta | auriculātum |
| genitive | auriculātī | auriculātae | auriculātī |
| dative | auriculātō | auriculātae | auriculātō |
| accusative | auriculātum | auriculātam | auriculātum |
| ablative | auriculātō | auriculātā | auriculātō |
| vocative | auriculāte | auriculāta | auriculātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | auriculātī | auriculātae | auriculāta |
| genitive | auriculātōrum | auriculātārum | auriculātōrum |
| dative | auriculātīs | auriculātīs | auriculātīs |
| accusative | auriculātōs | auriculātās | auriculāta |
| ablative | auriculātīs | auriculātīs | auriculātīs |
| vocative | auriculātī | auriculātae | auriculāta |
Origins
- Proto-Indo-European*h₂ṓws
- Proto-Italic*auzis
- Latinauriculātus
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Proto-Italic *-kelos Latin -cula Latin auricula Latin -ātus Latin auriculātus From auricula + -ātus.