proper noun · masculinesecond declension
Audouinius
Audouinius m sg (genitive Audouiniī or Audouinī)
Classical[au̯.dɔˈwɪ.ni.ʊs]Ecclesiastical[au̯.doˈviː.ni.us]
Meaning
- masculinesingulara surname from French
„Desideratur descriptio specierum ordinis Annelidum errantium Audouinii, quae circa littora Danica reperiuntur, disquisitionibus anatomicis illustrata; comitari eam debent imagines delineatae maxime necessariae“
1843, Anders Sandøe Ørsted, Annulatorum danicorum conspectus, Praemonenda:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Audouinius | — |
| genitive | Audouiniī Audouinī | — |
| dative | Audouiniō | — |
| accusative | Audouinium | — |
| ablative | Audouiniō | — |
| vocative | Audouinī | — |
Origins
- FrenchAudouin
- LatinAudouinius
Latin Audouinius From French Audouin + Latin -ius.