LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Audouinius

Audouinius m sg (genitive Audouiniī or Audouinī)
Classical[au̯.dɔˈwɪ.ni.ʊs]Ecclesiastical[au̯.doˈviː.ni.us]

Meaning

  1. masculinesingulara surname from French
    „Desideratur descriptio specierum ordinis Annelidum errantium Audouinii, quae circa littora Danica reperiuntur, disquisitionibus anatomicis illustrata; comitari eam debent imagines delineatae maxime necessariae“1843, Anders Sandøe Ørsted, Annulatorum danicorum conspectus, Praemonenda:

Declension

declension
formsingularplural
nominativeAudouinius—
genitiveAudouiniī
Audouinī
—
dativeAudouiniō—
accusativeAudouinium—
ablativeAudouiniō—
vocativeAudouinī—

Origins

  1. FrenchAudouin
  2. LatinAudouinius

Latin Audouinius From French Audouin + Latin -ius.

Quick answers

What does Audouinius mean in Latin?
Audouinius, a proper noun, means “a surname from French”.
What is the genitive of Audouinius?
The genitive singular is Audouiniī. Audouinius is masculine, second declension.
How do you pronounce Audouinius?
In classical Latin, [au̯.dɔˈwɪ.ni.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [au̯.doˈviː.ni.us].
Where does Audouinius come from?
French Audouin → Latin Audouinius.