verbfirst conjugation, no perfect stem
auctificō
auctificō (present infinitive auctificāre, supine auctificātum)
Classical[au̯kˈtɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[au̯kˈtiː.fi.ko]
Meaning
- to increase, enlarge
- to honor by offerings
Conjugation conjugation 1 no-perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | auctificō | auctificābam | auctificābō | — | — | — |
| 2nd sg. | auctificās | auctificābās | auctificābis | — | — | — |
| 3rd sg. | auctificat | auctificābat | auctificābit | — | — | — |
| 1st pl. | auctificāmus | auctificābāmus | auctificābimus | — | — | — |
| 2nd pl. | auctificātis | auctificābātis | auctificābitis | — | — | — |
| 3rd pl. | auctificant | auctificābant | auctificābunt | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | auctificem | auctificārem | — | — |
| 2nd sg. | auctificēs | auctificārēs | — | — |
| 3rd sg. | auctificet | auctificāret | — | — |
| 1st pl. | auctificēmus | auctificārēmus | — | — |
| 2nd pl. | auctificētis | auctificārētis | — | — |
| 3rd pl. | auctificent | auctificārent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | auctificor | auctificābar | auctificābor |
| 2nd sg. | auctificāris auctificāre | auctificābāris auctificābāre | auctificāberis auctificābere |
| 3rd sg. | auctificātur | auctificābātur | auctificābitur |
| 1st pl. | auctificāmur | auctificābāmur | auctificābimur |
| 2nd pl. | auctificāminī | auctificābāminī | auctificābiminī |
| 3rd pl. | auctificantur | auctificābantur | auctificābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | auctificer | auctificārer |
| 2nd sg. | auctificēris auctificēre | auctificārēris auctificārēre |
| 3rd sg. | auctificētur | auctificārētur |
| 1st pl. | auctificēmur | auctificārēmur |
| 2nd pl. | auctificēminī | auctificārēminī |
| 3rd pl. | auctificentur | auctificārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | auctificā | auctificāre |
| pres. 2nd pl. | auctificāte | auctificāminī |
| fut. 2nd sg. | auctificātō | auctificātor |
| fut. 3rd sg. | auctificātō | auctificātor |
| fut. 2nd pl. | auctificātōte | — |
| fut. 3rd pl. | auctificantō | auctificantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | auctificāre | auctificārī |
| perfect infinitive | — | auctificātum esse |
| future infinitive | auctificātūrum esse | auctificātum īrī |
| present participle | auctificāns | — |
| perfect participle | — | auctificātus |
| future participle | auctificātūrus auctificātūra, auctificātūrā, auctificātūrae, auctificātūram, auctificātūrārum, auctificātūrās, auctificātūre, auctificātūrī, auctificātūrīs, auctificātūrō, auctificātūrōrum, auctificātūrōs, auctificātūrum | auctificandus auctificanda, auctificandā, auctificandae, auctificandam, auctificandārum, auctificandās, auctificande, auctificandīs, auctificandōrum, auctificandōs |
gerundauctificandī, auctificandō, auctificandumsupineauctificātum, auctificātū
auctĭfĭco, āre, v. a. auctus-facio,
I. to increase, enlarge; in the lang. of sacrifice (like mactare and adolere), to honor by offerings (only in Arn.):
cibis novis deos, Arn. 7, p. 224: honorem deorum, id. ib.; so id. ib. p. 223.Origins
Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -ficō Latin auctificō From auctus (“increased, enlarged”) + -ficō.