adjectivefirst/second-declension adjective
Atticus1
Atticus (feminine Attica, neuter Atticum, adverb Atticē)
Classical[ˈat.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈat.ti.kus]
Meaning
- adjectiveusuallyof or pertaining to Attica or Athens, Attic, Athenian
- adjectivedesignating the highest grade of style, philosophy, eloquence, etc.
- adjectiveexcellent, preeminent, preferable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Atticus | Attica | Atticum |
| genitive | Atticī | Atticae | Atticī |
| dative | Atticō | Atticae | Atticō |
| accusative | Atticum | Atticam | Atticum |
| ablative | Atticō | Atticā | Atticō |
| vocative | Attice | Attica | Atticum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Atticī | Atticae | Attica |
| genitive | Atticōrum | Atticārum | Atticōrum |
| dative | Atticīs | Atticīs | Atticīs |
| accusative | Atticōs | Atticās | Attica |
| ablative | Atticīs | Atticīs | Atticīs |
| vocative | Atticī | Atticae | Attica |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- Cicero Attico S.D.P. (salutem dicit plurimam)
- Cicero sends cordial greetings to Atticus.
- epistula ad Atticum data, scripta, missa or quae ad A. scripta est
- a letter to Atticus.
Attĭcus, a, um, adj., = Ἀττικός.
I. In gen., of or pertaining to Attica or Athens, Attic, Athenian:
Athenae, Plaut. Ps. 1, 5, 2; id. Rud. 3, 4, 36 al.: civis Attica atque libera, id. Poen. 1, 2, 159: civis Attica, Ter. And. 1, 3, 16: disciplina, Plaut. Cas. 3, 5, 24: fines, Hor. C. 1, 3, 6: regio, Plin. 10, 12, 15, § 33: thymum, id. 21, 10, 31, § 57: mel, of Mount Hymettus, id. ib.: apis, Ov. Tr. 5, 4, 30: sal, Plin. 31, 7, 41, § 87: columnae, formed in the Attic manner, id. 36, 23, 56, § 179 (cf. atticurges): ochra, id. 37, 10, 66, § 179 (cf. 2. Attice): paelex, i. e. Philomela, Mart. 10, 51; cf. Ov. M. 6, 537: fides, i. e. sincere, firm, prov., Vell. 2, 23, 4: profluvius, a disease of animals, the glanders, Veg. Art. Vet. 1, 17 and 38.—Attĭci, ōrum, m., the Athenians, Phaedr. 1, 2, 6.—II. Esp.
A. Appel., to designate the highest grade of style, philosophy, eloquence, etc., Cic. Opt. Gen. 3, 7 sqq.; cf. id. Brut. 82, 284 sqq.:
Demosthenes, quo ne Athenas quidem ipsas magis credo fuisse Atticas, id. Or. 7, 23: lepos, Mart. 3, 20.—Hence, subst.: Attici, orators of the Attic stamp (opp. Asiani): et antiqua quidem illa divisio inter Atticos atque Asianos fuit: cum hi pressi et integri, contra inflati illi et inanes haberentur; in his nihil superflueret, illis judicium maxime ac modus deesset, etc., Quint. 12, 10, 16 sq.—And transf. to other things, excellent, preeminent, preferable: logi, Plaut. Pers. 3, 1, 66.—Hence, Attĭcē, adv., in the Attic or Athenian manner: dicere, Cic. Brut. 84; 290; id. Opt. Gen. 3, 8; 4, 11; Quint. 12, 10, 18: loqui, id. 8, 1, 2: pressi oratores, id. 12, 10, 18.—B. A surname of T. Pomponius, the intimate friend of Cicero, given to him on account of his long residence at Athens. His biography is found in Nepos.—
D. Antonius Atticus, a Latin rhetorician, Sen. Suas. 2, p. 19 Bip.—
E. Vipsanius Atticus, Sen. Contr. 2, 13, p. 184 Bip.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Atticus adj.
, Ἀττικός, Athenian, Attic.
Origins
From Ancient Greek Ἀττῐκός (Attĭkós), from some Pre-Greek demonym or toponym for Athens and its hinterland of Attica + -ικός (-ikós, “-ic: forming adjectives”). Equivalent to a clipped Attica + -icus.
Descendants
- EnglishAttic
In English words that came into English from Atticus
- atticAtticus