LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, no passive

atticissō

atticissō (present infinitive atticissāre, perfect active atticissāvī, supine atticissātum)
Classical[at.tɪˈkɪs.soː]Ecclesiastical[at.tiˈt͡ʃis.so]

Meaning

  1. to act in an Athenian manner; to adopt Athenian customs
    atque adeō hoc argūmentum graecissat, tamen nōn atticissat, vērum sicilicissitat.And indeed, the theme is Greek, though it is not Athenian, but rather, it is Sicilian.c. 200 BCE, Plautus, Menaechmi 11

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.atticissōatticissābamatticissābōatticissāvīatticissāveramatticissāverō
2nd sg.atticissāsatticissābāsatticissābisatticissāvistīatticissāverāsatticissāveris
3rd sg.atticissatatticissābatatticissābitatticissāvitatticissāveratatticissāverit
1st pl.atticissāmusatticissābāmusatticissābimusatticissāvimusatticissāverāmusatticissāverimus
2nd pl.atticissātisatticissābātisatticissābitisatticissāvistisatticissāverātisatticissāveritis
3rd pl.atticissantatticissābantatticissābuntatticissāvērunt
atticissāvēre
atticissāverantatticissāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.atticissematticissārematticissāverimatticissāvissem
2nd sg.atticissēsatticissārēsatticissāverīsatticissāvissēs
3rd sg.atticissetatticissāretatticissāveritatticissāvisset
1st pl.atticissēmusatticissārēmusatticissāverīmusatticissāvissēmus
2nd pl.atticissētisatticissārētisatticissāverītisatticissāvissētis
3rd pl.atticissentatticissārentatticissāverintatticissāvissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.atticissā—
pres. 2nd pl.atticissāte—
fut. 2nd sg.atticissātō—
fut. 3rd sg.atticissātō—
fut. 2nd pl.atticissātōte—
fut. 3rd pl.atticissantō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveatticissāre—
perfect infinitiveatticissāvisse—
future infinitiveatticissātūrum esse—
present participleatticissāns
atticissante, atticissantem, atticissantēs, atticissantī, atticissantia, atticissantibus, atticissantis, atticissantīs, atticissantium
—
future participleatticissātūrus
atticissātūra, atticissātūrā, atticissātūrae, atticissātūram, atticissātūrārum, atticissātūrās, atticissātūre, atticissātūrī, atticissātūrīs, atticissātūrō, atticissātūrōrum, atticissātūrōs, atticissātūrum
—
gerundatticissandī, atticissandō, atticissandumsupineatticissātum, atticissātū

attĭcisso, āre, v. n., = ἀττικίζω,
I. to imitate the Athenian manner of speaking: hoc argumentum graecissat, tamen non atticissat, verum sicilicissitat, Plaut. Men. prol. 12; App. Flor. n. 18, p. 362, 12.

Origins

  1. Ancient Greek Ἀττικός(Attikós)
  2. Ancient Greek -ίζω(-ízō)
  3. Latinatticissō

Ancient Greek ἀττικίζω (attikízō)bor. Latin atticissō Borrowed from Ancient Greek ἀττικίζω (attikízō). By surface analysis, Atticus + -isso.

Quick answers

What does atticissō mean in Latin?
atticissō, a verb, means “to act in an Athenian manner; to adopt Athenian customs”.
What are the principal parts of atticissō?
atticissō, atticissāre, atticissāvī, atticissātum (first conjugation, no passive).
How do you pronounce atticissō?
In classical Latin, [at.tɪˈkɪs.soː]; in ecclesiastical (church) Latin, [at.tiˈt͡ʃis.so].
Where does atticissō come from?
Ancient Greek Ἀττικός (Attikós) → Ancient Greek -ίζω (-ízō) → Latin atticissō.