noun · masculinesecond declension
atpatruus
atpatruus m (genitive atpatruī)
Classical[atˈpa.tru.ʊs]Ecclesiastical[atˈpaː.tru.us]
Meaning
- masculineatpatruus.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | atpatruus | atpatruī |
| genitive | atpatruī | atpatruōrum |
| dative | atpatruō | atpatruīs |
| accusative | atpatruum | atpatruōs |
| ablative | atpatruō | atpatruīs |
| vocative | atpatrue | atpatruī |