noun · neutersecond declension
atocium
atocium n (genitive atociī or atocī)
Classical[aˈtɔ.ki.ũː]Ecclesiastical[aˈtɔː.t͡ʃi.um]
Meaning
- neutercontraceptive
Quam solam ex omni atocio dixisse fas sit.
And, indeed, it is the only one of all the contraceptives that I feel myself at liberty to mention.79, Pliny the Elder, Naturalis Historiahttp://data.perseus.org/citations/urn:cts:latinLit:phi0978.phi001.perseus-lat1:29.28 Book 29 Chapter 28[…]ob conscientiae dignitatis amorem Ecclesia omnibus viribus Statum cogentem reicit, qui fovet atocium, sterilitatis inductionem, immo vel abortum.
[…] for the sake of this dignity of conscience, the Church strongly rejects the forced State intervention in favour of contraception, sterilization and even abortion.2016, Pope Francis, Amoris laetitia, Vatican:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | atocium | atocia |
| genitive | atociī atocī | atociōrum |
| dative | atociō | atociīs |
| accusative | atocium | atocia |
| ablative | atociō | atociīs |
| vocative | atocium | atocia |
ătŏcĭum, ii, n., = ἀτόκιον,
I. a medicine that prevents conception, Plin. 29, 4, 27, § 85.
Origins
From Ancient Greek ἀτόκιον (atókion, “contraceptive”) or ἀτοκεῖον (atokeîon).