proper noun · masculinesecond declension
Atīlius
Atīlius m sg (genitive Atīliī or Atīlī)
Classical[aˈtiː.li.ʊs]Ecclesiastical[aˈtiː.li.us]
Meaning
- a Roman nomen gentile, gens or "family name" famously held by
- Aulus Atilius Calatinus, a Roman general
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Atīlius | — |
| genitive | Atīliī Atīlī | — |
| dative | Atīliō | — |
| accusative | Atīlium | — |
| ablative | Atīliō | — |
| vocative | Atīlī | — |
Ătīlĭus, a, um, adj.
I. A Roman gentile name, e. g. M. Atilius Regulus, Atilius Rufus, Atilius Verus, etc.—
II. Derivv.
A. Atilia lex de dediticiis, introduced by the tribune of the people L. Atilius, A. U. C. 544, Liv. 26, 33 and 34.—
B. ătīlĭānus, a, um, adj., of or belonging to Atilius, Atilian:
praedia, Cic. Att. 5, 1: virtus, that of Atilius Regulus, Val. Max. 4, 4, ext. 6.Origins
Descendants
- Ancient GreekἈτίλιος