adjectivethird-declension two-termination adjective
athēniēnsis
athēniēnsis (neuter athēniēnse)
Classical[a.tʰeː.niˈẽː.sɪs]Ecclesiastical[a.te.niˈɛn.sis]
Meaning
- two terminationAthenian
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | athēniēnsis | athēniēnsis | athēniēnse |
| genitive | athēniēnsis | athēniēnsis | athēniēnsis |
| dative | athēniēnsī | athēniēnsī | athēniēnsī |
| accusative | athēniēnsem | athēniēnsem | athēniēnse |
| ablative | athēniēnsī | athēniēnsī | athēniēnsī |
| vocative | athēniēnsis | athēniēnsis | athēniēnse |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | athēniēnsēs | athēniēnsēs | athēniēnsia |
| genitive | athēniēnsium | athēniēnsium | athēniēnsium |
| dative | athēniēnsibus | athēniēnsibus | athēniēnsibus |
| accusative | athēniēnsīs athēniēnsēs | athēniēnsīs athēniēnsēs | athēniēnsia |
| ablative | athēniēnsibus | athēniēnsibus | athēniēnsibus |
| vocative | athēniēnsēs | athēniēnsēs | athēniēnsia |
Ăthēnĭensis, e, adj. Athenae,
I. of or pertaining to Athens, Athenian:
populus, Cic. Fam. 1, 9, 18; Val. Max. 4, 1: civis, Nep. Dion, 8, 1: Themistocles, Cic. Scaur. 2, 3; Varr. R. R. 1, 1, 8; Nep. Milt. 1, 1.—ăthē-nĭenses, ium, m., the inhabitants of Athens, the Athenians, Cic. Fl. 26; id. Off. 1, 22, 75 al.; Sall. C. 2, 2; Nep. Milt. 1, 1; Liv. 31, 44, 9; Mel. 1, 14, 3; Vulg. 2 Macc. 9, 15; ib. Act. 17, 21; 17, 22 et saep.Origins
From Athēnae (“Athens”) + -ēnsis.
Descendants
- Portugueseateniense
- Spanishateniense
- Italianateniese
- Galicianateniense
In English words that came into English from athēniēnsis
- Athenianathēniēnsis