LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

athēniēnsis

athēniēnsis (neuter athēniēnse)
Classical[a.tʰeː.niˈẽː.sɪs]Ecclesiastical[a.te.niˈɛn.sis]

Meaning

  1. two terminationAthenian

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeathēniēnsisathēniēnsisathēniēnse
genitiveathēniēnsisathēniēnsisathēniēnsis
dativeathēniēnsīathēniēnsīathēniēnsī
accusativeathēniēnsemathēniēnsemathēniēnse
ablativeathēniēnsīathēniēnsīathēniēnsī
vocativeathēniēnsisathēniēnsisathēniēnse
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeathēniēnsēsathēniēnsēsathēniēnsia
genitiveathēniēnsiumathēniēnsiumathēniēnsium
dativeathēniēnsibusathēniēnsibusathēniēnsibus
accusativeathēniēnsīs
athēniēnsēs
athēniēnsīs
athēniēnsēs
athēniēnsia
ablativeathēniēnsibusathēniēnsibusathēniēnsibus
vocativeathēniēnsēsathēniēnsēsathēniēnsia

Ăthēnĭensis, e, adj. Athenae,
I. of or pertaining to Athens, Athenian: populus, Cic. Fam. 1, 9, 18; Val. Max. 4, 1: civis, Nep. Dion, 8, 1: Themistocles, Cic. Scaur. 2, 3; Varr. R. R. 1, 1, 8; Nep. Milt. 1, 1.—ăthē-nĭenses, ium, m., the inhabitants of Athens, the Athenians, Cic. Fl. 26; id. Off. 1, 22, 75 al.; Sall. C. 2, 2; Nep. Milt. 1, 1; Liv. 31, 44, 9; Mel. 1, 14, 3; Vulg. 2 Macc. 9, 15; ib. Act. 17, 21; 17, 22 et saep.

Origins

From Athēnae (“Athens”) + -ēnsis.

Descendants
  • Portugueseateniense
  • Spanishateniense
  • Italianateniese
  • Galicianateniense

In English words that came into English from athēniēnsis

  • Athenianathēniēnsis

Quick answers

What does athēniēnsis mean in Latin?
athēniēnsis, a adjective, means “Athenian”.
How do you pronounce athēniēnsis?
In classical Latin, [a.tʰeː.niˈẽː.sɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [a.te.niˈɛn.sis].