noun · masculinesecond declension
astronomus
astronomus m (genitive astronomī)
Classical[asˈtrɔ.nɔ.mʊs]Ecclesiastical[asˈtrɔː.no.mus]
Meaning
- masculinean astronomer
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | astronomus | astronomī |
| genitive | astronomī | astronomōrum |
| dative | astronomō | astronomīs |
| accusative | astronomum | astronomōs |
| ablative | astronomō | astronomīs |
| vocative | astronome | astronomī |
astrŏnŏmus, i, m., = ἀστρονόμος,
I. an astronomer (for the earlier astrologus, q. v.), Firm. Math. 5, 13.
Origins
Borrowed from Ancient Greek ἀστρονόμος (astronómos).
Descendants
- Catalanastrònom
- Frenchastronome
- Italianastronomo
- Portugueseastrónomo
- Portugueseastrônomo
- Romanianastronom
- Spanishastrónomo
- Englishastronomer
- GermanAstronom
- Galicianastrónomo