verbfirst conjugation
astrangulō
astrangulō (present infinitive astrangulāre, perfect active astrangulāvī, supine astrangulātum)
Classical[asˈtraŋ.ɡʊ.ɫoː]Ecclesiastical[asˈtraŋ.ɡu.lo]
Meaning
- to strangle
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | astrangulō | astrangulābam | astrangulābō | astrangulāvī | astrangulāveram | astrangulāverō astrangulārō |
| 2nd sg. | astrangulās | astrangulābās | astrangulābis | astrangulāvistī astrangulāstī | astrangulāverās astrangulārās | astrangulāveris |
| 3rd sg. | astrangulat | astrangulābat | astrangulābit | astrangulāvit | astrangulāverat astrangulārat | astrangulāverit astrangulārit |
| 1st pl. | astrangulāmus | astrangulābāmus | astrangulābimus | astrangulāvimus | astrangulāverāmus | astrangulāverimus astrangulārimus |
| 2nd pl. | astrangulātis | astrangulābātis | astrangulābitis | astrangulāvistis astrangulāstis | astrangulāverātis astrangulārātis | astrangulāveritis astrangulāritis |
| 3rd pl. | astrangulant | astrangulābant | astrangulābunt | astrangulāvērunt astrangulāvēre, astrangulārunt | astrangulāverant astrangulārant | astrangulāverint astrangulārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | astrangulem | astrangulārem | astrangulāverim astrangulārim | astrangulāvissem astrangulāssem |
| 2nd sg. | astrangulēs | astrangulārēs | astrangulāverīs | astrangulāvissēs astrangulāssēs |
| 3rd sg. | astrangulet | astrangulāret | astrangulāverit astrangulārit | astrangulāvisset astrangulāsset |
| 1st pl. | astrangulēmus | astrangulārēmus | astrangulāverīmus astrangulārīmus | astrangulāvissēmus astrangulāssēmus |
| 2nd pl. | astrangulētis | astrangulārētis | astrangulāverītis astrangulārītis | astrangulāvissētis astrangulāssētis |
| 3rd pl. | astrangulent | astrangulārent | astrangulāverint astrangulārint | astrangulāvissent astrangulāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | astrangulor | astrangulābar | astrangulābor |
| 2nd sg. | astrangulāris astrangulāre | astrangulābāris astrangulābāre | astrangulāberis astrangulābere |
| 3rd sg. | astrangulātur | astrangulābātur | astrangulābitur |
| 1st pl. | astrangulāmur | astrangulābāmur | astrangulābimur |
| 2nd pl. | astrangulāminī | astrangulābāminī | astrangulābiminī |
| 3rd pl. | astrangulantur | astrangulābantur | astrangulābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | astranguler | astrangulārer |
| 2nd sg. | astrangulēris astrangulēre | astrangulārēris astrangulārēre |
| 3rd sg. | astrangulētur | astrangulārētur |
| 1st pl. | astrangulēmur | astrangulārēmur |
| 2nd pl. | astrangulēminī | astrangulārēminī |
| 3rd pl. | astrangulentur | astrangulārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | astrangulā | astrangulāre |
| pres. 2nd pl. | astrangulāte | astrangulāminī |
| fut. 2nd sg. | astrangulātō | astrangulātor |
| fut. 3rd sg. | astrangulātō | astrangulātor |
| fut. 2nd pl. | astrangulātōte | — |
| fut. 3rd pl. | astrangulantō | astrangulantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | astrangulāre | astrangulārī |
| perfect infinitive | astrangulāvisse astrangulāsse | astrangulātum esse |
| future infinitive | astrangulātūrum esse | astrangulātum īrī |
| present participle | astrangulāns | — |
| perfect participle | — | astrangulātus astrangulāta, astrangulātā, astrangulātae, astrangulātam, astrangulātārum, astrangulātās, astrangulātī, astrangulātōrum, astrangulātōs |
| future participle | astrangulātūrus astrangulātūra, astrangulātūrā, astrangulātūrae, astrangulātūram, astrangulātūrārum, astrangulātūrās, astrangulātūre, astrangulātūrī, astrangulātūrīs, astrangulātūrō, astrangulātūrōrum, astrangulātūrōs, astrangulātūrum | astrangulandus astrangulanda, astrangulandā, astrangulandae, astrangulandam, astrangulandārum, astrangulandās, astrangulande, astrangulandīs, astrangulandōrum, astrangulandōs |
gerundastrangulandī, astrangulandō, astrangulandumsupineastrangulātum, astrangulātū
a-strangŭlo (ads-), āre, v. a.,
I. to strangle, Min. Felix, c. 30.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinastrangulō
Latin stangulō Latin astrangulō From ad- (“to, towards, at”) + stangulō (“throttle, strangle”).