noun · femininefirst declension
assisa1
assisa f (genitive assisae)
Classical[ˈas.sɪ.sa]Ecclesiastical[ˈas.si.s̬a]
Meaning
- Medieval Latinfemininejury
- Medieval Latinfemininesentence
- Medieval Latinfemininelawsuit
- Medieval Latinfemininestatute, writ, ordinance
assisa de nocumentō
assize of nuisance (a writ issued for the remedy of a nuisance) - Medieval Latinfemininetax, impost, tribute
[…] si aliquis de dictis hominibus die prefato non redderet hujus modi assisiam quam deberet, major ville de Salcia, vel ille qui fuerit loco majoris, tenebitur, in crastino dicti festi sancti Martini, facere reddi dictam assisiam, vel facere satisfieri, mandato dicti Manasseri, in vadio competenti.
[…] if any of the said men on the day mentioned does not deliver such tribute that he owes, the mayor of the town of Saulces, or he who represents the mayor, will be obliged to make the said tribute on the day after the said feast of Saint Martin, or to have it satisfied, by the command of the said Manasses, in an appropriate pledge.1237, “Accord entre l’Abbaye Saint-Remi de Reims et Manassés, frère du comte de Rethel”, in Gustave Saige, Henri Lacaille, editors, Trésor des chartes du comté de Rethel, volume 2, page 127: - Medieval Latinfeminineassembly of nobles
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | assisa | assisae assisiae |
| genitive | assisae assisiae | assisārum assisiārum |
| dative | assisae assisiae | assisīs assisiīs |
| accusative | assisam assisiam | assisās assisiās |
| ablative | assisā | assisīs assisiīs |
| vocative | assisa | assisae assisiae |
Origins
From assideō (“sit by; be stationed, fixed”), probably conflated with accīdō (“cut”). Equivalent to English assize.