LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

assignificō

assignificō (present infinitive assignificāre, perfect active assignificāvī, supine assignificātum)
Classical[as.sɪŋˈnɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[as.siɲˈɲiː.fi.ko]

Meaning

  1. to make evident, show
  2. to denote, mean, point out

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.assignificōassignificābamassignificābōassignificāvīassignificāveramassignificāverō
assignificārō
2nd sg.assignificāsassignificābāsassignificābisassignificāvistī
assignificāstī
assignificāverās
assignificārās
assignificāveris
3rd sg.assignificatassignificābatassignificābitassignificāvitassignificāverat
assignificārat
assignificāverit
assignificārit
1st pl.assignificāmusassignificābāmusassignificābimusassignificāvimusassignificāverāmusassignificāverimus
assignificārimus
2nd pl.assignificātisassignificābātisassignificābitisassignificāvistis
assignificāstis
assignificāverātis
assignificārātis
assignificāveritis
assignificāritis
3rd pl.assignificantassignificābantassignificābuntassignificāvērunt
assignificāvēre, assignificārunt
assignificāverant
assignificārant
assignificāverint
assignificārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.assignificemassignificāremassignificāverim
assignificārim
assignificāvissem
assignificāssem
2nd sg.assignificēsassignificārēsassignificāverīsassignificāvissēs
assignificāssēs
3rd sg.assignificetassignificāretassignificāverit
assignificārit
assignificāvisset
assignificāsset
1st pl.assignificēmusassignificārēmusassignificāverīmus
assignificārīmus
assignificāvissēmus
assignificāssēmus
2nd pl.assignificētisassignificārētisassignificāverītis
assignificārītis
assignificāvissētis
assignificāssētis
3rd pl.assignificentassignificārentassignificāverint
assignificārint
assignificāvissent
assignificāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.assignificorassignificābarassignificābor
2nd sg.assignificāris
assignificāre
assignificābāris
assignificābāre
assignificāberis
assignificābere
3rd sg.assignificāturassignificābāturassignificābitur
1st pl.assignificāmurassignificābāmurassignificābimur
2nd pl.assignificāminīassignificābāminīassignificābiminī
3rd pl.assignificanturassignificābanturassignificābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.assignificerassignificārer
2nd sg.assignificēris
assignificēre
assignificārēris
assignificārēre
3rd sg.assignificēturassignificārētur
1st pl.assignificēmurassignificārēmur
2nd pl.assignificēminīassignificārēminī
3rd pl.assignificenturassignificārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.assignificāassignificāre
pres. 2nd pl.assignificāteassignificāminī
fut. 2nd sg.assignificātōassignificātor
fut. 3rd sg.assignificātōassignificātor
fut. 2nd pl.assignificātōte—
fut. 3rd pl.assignificantōassignificantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveassignificāreassignificārī
perfect infinitiveassignificāvisse
assignificāsse
assignificātum esse
future infinitiveassignificātūrum esseassignificātum īrī
present participleassignificāns—
perfect participle—assignificātus
assignificāta, assignificātā, assignificātae, assignificātam, assignificātārum, assignificātās, assignificātī, assignificātōrum, assignificātōs
future participleassignificātūrus
assignificātūra, assignificātūrā, assignificātūrae, assignificātūram, assignificātūrārum, assignificātūrās, assignificātūre, assignificātūrī, assignificātūrīs, assignificātūrō, assignificātūrōrum, assignificātūrōs, assignificātūrum
assignificandus
assignificanda, assignificandā, assignificandae, assignificandam, assignificandārum, assignificandās, assignificande, assignificandīs, assignificandōrum, assignificandōs
gerundassignificandī, assignificandō, assignificandumsupineassignificātum, assignificātū

as-signĭfĭco (ads-), āre, v. a.
I. To show, make evident: olim tonsores non fuisse adsignificant antiquorum statuae, Varr. R. R. 2, 11, 10.—
II. To denote, point out: locum, Varr. ap. Gell. 10, 1.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinassignificō

Latin significō Latin assignificō From ad- + significō (“show”).

Quick answers

What does assignificō mean in Latin?
assignificō, a verb, means “to make evident, show; to denote, mean, point out”.
What are the principal parts of assignificō?
assignificō, assignificāre, assignificāvī, assignificātum (first conjugation).
How do you pronounce assignificō?
In classical Latin, [as.sɪŋˈnɪ.fɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [as.siɲˈɲiː.fi.ko].
Where does assignificō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin assignificō.