LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

assiduitās

assiduitās f (genitive assiduitātis)
Classical[as.sɪˈdu.ɪ.taːs]Ecclesiastical[as.siˈduː.i.tas]

Meaning

  1. constant presence with someone
  2. continuance, duration, constancy of something
  3. frequency or repetition of something

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Opera · Labor · Industria · Gnavitas · Assiduitas · Diligentia

1. Opera (from περᾶν, πράσσειν,) denotes activity without intense exertion, as merely doing, or turning one’s hand to, something, in opp. to momentary inactivity; and also in opp. to thinking, speaking, advising, like ἐργασία; whereas labor denotes strenuous exertion, which is followed by fatigue, labor, in opp. to pleasure, like πόνος. Plaut. Aul. iii. 3. 7. Opera huc est conducta vestra, non oratio: comp. with Bacch. iii. 6, 11. Cic. Rep. i. 9. Otiosiorem opera quam animo. Liv. xxii. 22. Ut opera quoque impensa consilium adjuvem meum. And Liv. v. 4. Labor voluptasque dissimillima natura, societate quadam naturali inter se sunt conjuncta: comp. with Cic. Mur. 35. Plin. Ep. ix. 10. Senec. Tranq. 2. 2. Industria, gnavitas, and sedulitas, denote activity as an habitual quality, in opp. to the love of idleness; industria, of an elevated sort, the impulse to activity that animates the hero or the statesman, in opp. to ignavia, gnavitas (γενναιότης) of a useful sort, the diligence of ordinary men, and of the industrious citizen; sedulitas (sine dolore) an activity that shows itself in small matters, often even of a comic sort, the indefatigable bustling of the busy housewife, of the good-natured nurse, of any one who pays officious court to another. Colum. xii. præf. 8. Ut cum forensibus negotiis matronalis sedulitas industriæ rationem parem faceret. 3. Assiduitas and diligentia denote industry; assiduitas (from sedere) like συνέχεια, more in an extensive sense with continued and uninterrupted efforts; diligentia, (ἀλέγειν) more in an intensive sense, with careful and close application, in order to attain the end of one’s industry. 4. Studium denotes inclination and love towards the object of one’s industry, and an inward impulse. (i. 111.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeassiduitāsassiduitātēs
adsiduitātēs
genitiveassiduitātis
adsiduitātis
assiduitātum
adsiduitātum
dativeassiduitātī
adsiduitātī
assiduitātibus
adsiduitātibus
accusativeassiduitātem
adsiduitātem
assiduitātēs
adsiduitātēs
ablativeassiduitāte
adsiduitāte
assiduitātibus
adsiduitātibus
vocativeassiduitāsassiduitātēs
adsiduitātēs

assĭdŭĭtas (ads-), ātis, f. 2. assiduus,
I. a constant presence with any one (in order to serve, aid, etc.; cf. assideo, I. B. 1.; most freq. in Cic.).
I. In gen.: medici adsiduitas, constant attendance, Cic. Att. 12, 33: cotidiana amicorum adsiduitas et frequentia, Q. Cic. Petit. Cons. 1, 3: eorum, qui abs te defensi sunt, id. ib. 1, 13: eandemque adsiduitatem tibi se praebuisse postridie, the same unceasing attendance, Cic. Deiot. 15, 42: summā adsiduitate cotidianā aliquem tractare, id. ad Q. Fr. 1, 3, 8.—So of the constant attendance, in the assemblies, of candidates for office (cf.: habitare in oculis, Cic. Planc. 27, 66): altera pars petitionis, quae in populari ratione versatur, desiderat nomenclationem, blanditiam, adsiduitatem, etc., Q. Cic. Petit. Cons. 11, § 43: adsiduitatis et operarum harum cotidianarum putat esse consulatum, Cic. Mur. 9, 21: valuit adsiduitate, valuit observandis amicis, valuit liberalitate, id. Planc. 27 fin.: homo aut frugalitatis existimatione praeclara aut, id quod levissimum est, adsiduitate, Cic. Verr. 2, 1, 39. —First in Suet., without access. idea, for constant presence, Suet. Tib. 10.—
II. Esp., with gen. of thing, with the idea of continuance in time, the continuance, duration, constancy of any thing; sometimes a frequent occurrence or repetition of it: adsiduitate molestiarum sensum omnem humanitatis ex animis amittimus, Cic. Rosc. Am. 53 fin.: adsiduitate cotidianā et consuetudine oculorum adsuescunt animi, id. N. D. 2, 38, 96: bellorum, id. Off. 2, 21, 74: epistularum, unbroken correspondence, id. Fam. 16, 25: orationis, id. Att. 16, 5, 2: dicendi adsiduitas aluit audaciam, id. Inv. 1, 3, 4: contubernii, Tac. Or. 5: spectaculorum, Suet. Aug. 43: concubitus, id. Dom. 22: opprobrii, Vulg. Eccli. 41, 9: ejusdem litterae, Auct. ad Her. 4, 12, 18.—Without gen. of thing: talis in rem publicam nostram labor, adsiduitas, dimicatio, assiduity, unremitting application, Cic. Balb. 2, 6: adsiduitas illius non est, Vulg. Eccli. 7, 14: viri mendacis, ib. ib. 20, 27; 38, 28.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinassiduitās

Proto-Indo-European *sed- Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Indo-European *sedéh₁yeti Proto-Italic *sedēō Latin sedeō Latin assid(eō) Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin assiduus Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin assiduitās From assiduus (“ever-present, diligent”) + -tās.

Descendants
  • Catalanassiduïtat
  • Frenchassiduité
  • Italianassiduità
  • Portugueseassiduidade
  • Romanianasiduitate
  • Spanishasiduidad
  • Galicianasiduidade

In English words that came into English from assiduitās

  • assiduityassiduitās

Quick answers

What does assiduitās mean in Latin?
assiduitās, a noun, means “constant presence with someone; continuance, duration, constancy of something; frequency or repetition of something”.
What is the genitive of assiduitās?
The genitive singular is assiduitātis. assiduitās is feminine, third declension.
How do you pronounce assiduitās?
In classical Latin, [as.sɪˈdu.ɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [as.siˈduː.i.tas].
Where does assiduitās come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin assiduitās.