LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

assēnsiō

assēnsiō f (genitive assēnsiōnis)

Meaning

  1. assent, agreement
  2. approbation, applause

Declension

declension
formsingularplural
nominativeassēnsiō
adsēnsiō
assēnsiōnēs
adsēnsiōnēs
genitiveassēnsiōnis
adsēnsiōnis
assēnsiōnum
adsēnsiōnum
dativeassēnsiōnī
adsēnsiōnī
assēnsiōnibus
adsēnsiōnibus
accusativeassēnsiōnem
adsēnsiōnem
assēnsiōnēs
adsēnsiōnēs
ablativeassēnsiōne
adsēnsiōne
assēnsiōnibus
adsēnsiōnibus
vocativeassēnsiō
adsēnsiō
assēnsiōnēs
adsēnsiōnēs

as-sensĭo (ads-), ōnis, f. assentior,
I. an assent, agreement, approbation, applause (esp. in rhetor. and philos. lang.; beyond this sphere assensus is more usu.): orationis genus exile nec satis populari adsensioni accommodatum, Cic. Brut. 30, 114; id. Inv. 1, 31, 51: crebrae adsensiones, multae admirationes, id. ib. 84, 290; id. Mil. 5: plurium, Sen. Ep. 7: simulata, Quint. 6, 3, 73; so Plin. Ep. 3, 4, 4; 4, 12, 6 al.—In philos. lang., an assent to the reality of sensible appearances: nunc de adsensione atque adprobatione, quam Graeci συγκατάθεσιν vocant, pauca dicemus, Cic. Ac. 2, 12, 37: non sunt neque adsensiones neque actiones in nostrā potestate, id. Fat. 17 (v. the context, and id. ib. 19).

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin assēnsiō From assentior + -tiō.

Quick answers

What does assēnsiō mean in Latin?
assēnsiō, a noun, means “assent, agreement; approbation, applause”.
What is the genitive of assēnsiō?
The genitive singular is assēnsiōnis. assēnsiō is feminine, third declension.