verbthird conjugation, no passive, no perfect or supine stems
assenēscō
assenēscō (present infinitive assenēscere)
Meaning
- intransitiveto become old to something
Conjugation conjugation 3 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | assenēscō | assenēscēbam | assenēscam | — | — | — |
| 2nd sg. | assenēscis | assenēscēbās | assenēscēs | — | — | — |
| 3rd sg. | assenēscit | assenēscēbat | assenēscet | — | — | — |
| 1st pl. | assenēscimus | assenēscēbāmus | assenēscēmus | — | — | — |
| 2nd pl. | assenēscitis | assenēscēbātis | assenēscētis | — | — | — |
| 3rd pl. | assenēscunt | assenēscēbant | assenēscent | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | assenēscam | assenēscerem | — | — |
| 2nd sg. | assenēscās | assenēscerēs | — | — |
| 3rd sg. | assenēscat | assenēsceret | — | — |
| 1st pl. | assenēscāmus | assenēscerēmus | — | — |
| 2nd pl. | assenēscātis | assenēscerētis | — | — |
| 3rd pl. | assenēscant | assenēscerent | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | assenēsce | — |
| pres. 2nd pl. | assenēscite | — |
| fut. 2nd sg. | assenēscitō | — |
| fut. 3rd sg. | assenēscitō | — |
| fut. 2nd pl. | assenēscitōte | — |
| fut. 3rd pl. | assenēscuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | assenēscere | — |
| present participle | assenēscēns | — |
gerundassenēscendī, assenēscendō, assenēscendum
as-sĕnesco (ads-), ĕre,
I. v. inch. n., to become old to any thing:
Cereri, Tert. Exhort. ad Cast. 13.Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinassenēscō
Latin senēscō Latin assenēscō From ad- + senēscō.