adjectivefirst/second-declension adjective
āsiāticus
āsiāticus (feminine āsiātica, neuter āsiāticum)
Classical[aː.siˈaː.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[a.s̬iˈaː.ti.kus]
Meaning
- adjectiveAsiatic
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | āsiāticus | āsiātica | āsiāticum |
| genitive | āsiāticī | āsiāticae | āsiāticī |
| dative | āsiāticō | āsiāticae | āsiāticō |
| accusative | āsiāticum | āsiāticam | āsiāticum |
| ablative | āsiāticō | āsiāticā | āsiāticō |
| vocative | āsiātice | āsiātica | āsiāticum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | āsiāticī | āsiāticae | āsiātica |
| genitive | āsiāticōrum | āsiāticārum | āsiāticōrum |
| dative | āsiāticīs | āsiāticīs | āsiāticīs |
| accusative | āsiāticōs | āsiāticās | āsiātica |
| ablative | āsiāticīs | āsiāticīs | āsiāticīs |
| vocative | āsiāticī | āsiāticae | āsiātica |
Ā^sĭātĭcus, a, um, adj., = Ἀσιατικός,
I. Asiatic.
I. In gen.:
bellum, Cic. Imp. Pomp. 7: mos, id. Or. 8, 27: creta, id. Fl. 16, 37: Graeci, id. ib. 25, 60: exercitus, Liv. 39, 6: mare, Plin. 5, 27, 28, § 102: Persica, a fruit from Asia, a kind of peach, id. 15, 12, 11, § 39; also absol.: Asiatica, Col. 10, 412: picturae genus, Plin. 35, 10, 36, § 75. —II. Esp. as rhet. t., Asiatic, bombaslic: genus dicendi, a bombastic style of discourse, peculiar to Asiatics, Cic. Brut. 95, 325:
dictio, id. ib. 95, 325: oratores, id. ib. 13, 51; cf. id. Or. 8, 27, and Asianus, II.— Subst.: ā^sĭātĭcus, i, m., the surname of Cornelius Scipio, who conquered Antiochus, brother of Scipio Africanus, Liv. 37, 58; Gell. 7, 19; cf. Asiagenes.Origins
From Ancient Greek Ἀσιατικός (Asiatikós), from Ἀσία (Asía).
Descendants
- Catalanasiàtic
- EnglishAsiatic
- Frenchasiatique
- Germanasiatisch
- GermanAsiatfrom German asiatisch
- GermanAsiatefrom German asiatisch
- Italianasiatico
- Occitanasiatic
- Portugueseasiático
- Romanianasiatic