noun · masculinethird declension
āscrīptor
āscrīptor m (genitive āscrīptōris)
Meaning
- seconder, supporter, countersigner
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | āscrīptor | āscrīptōrēs adscrīptōrēs |
| genitive | āscrīptōris adscrīptōris | āscrīptōrum adscrīptōrum |
| dative | āscrīptōrī adscrīptōrī | āscrīptōribus adscrīptōribus |
| accusative | āscrīptōrem adscrīptōrem | āscrīptōrēs adscrīptōrēs |
| ablative | āscrīptōre adscrīptōre | āscrīptōribus adscrīptōribus |
| vocative | āscrīptor | āscrīptōrēs adscrīptōrēs |
ascriptor (adscr-), ōris, m. ascribo, I.,
I. he who willingly subscribes (his name); hence, trop., he who subscribes to, agrees to, approves any thing (perh. only in the foll. exs.):
ascriptores legis agrariae, Cic. Agr. 9: venalis ascriptor et subscriptor tuus, id. Dom. 19; id. Red. in Sen. 4, 9; 10, 26.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ascrīptor (ad-scr-) ōris, m
ascribo, one who adds his name, a supporter: legis: tuus.