LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

arpitānus

arpitānus (feminine arpitāna, neuter arpitānum)
Classical[ar.pɪˈtaː.nʊs]Ecclesiastical[ar.piˈtaː.nus]

Meaning

  1. adjectiveFranco-Provençal, Arpitan, Romand

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativearpitānusarpitānaarpitānum
genitivearpitānīarpitānaearpitānī
dativearpitānōarpitānaearpitānō
accusativearpitānumarpitānamarpitānum
ablativearpitānōarpitānāarpitānō
vocativearpitānearpitānaarpitānum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativearpitānīarpitānaearpitāna
genitivearpitānōrumarpitānārumarpitānōrum
dativearpitānīsarpitānīsarpitānīs
accusativearpitānōsarpitānāsarpitāna
ablativearpitānīsarpitānīsarpitānīs
vocativearpitānīarpitānaearpitāna

Origins

New Latin, based on a derivative of Alpes (“Alps, mountain highland”). Also see Arpitan.

Quick answers

What does arpitānus mean in Latin?
arpitānus, a adjective, means “Franco-Provençal, Arpitan, Romand”.
How do you pronounce arpitānus?
In classical Latin, [ar.pɪˈtaː.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ar.piˈtaː.nus].