adjectivefirst/second-declension adjective
armillātus
armillātus (feminine armillāta, neuter armillātum)
Classical[ar.mɪlˈlaː.tʊs]Ecclesiastical[ar.milˈlaː.tus]
Meaning
- adjectiveOrnamented with a bracelet.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | armillātus | armillāta | armillātum |
| genitive | armillātī | armillātae | armillātī |
| dative | armillātō | armillātae | armillātō |
| accusative | armillātum | armillātam | armillātum |
| ablative | armillātō | armillātā | armillātō |
| vocative | armillāte | armillāta | armillātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | armillātī | armillātae | armillāta |
| genitive | armillātōrum | armillātārum | armillātōrum |
| dative | armillātīs | armillātīs | armillātīs |
| accusative | armillātōs | armillātās | armillāta |
| ablative | armillātīs | armillātīs | armillātīs |
| vocative | armillātī | armillātae | armillāta |
armillātus, a, um, Part. [armilla],
I. ornamented with a bracelet:
armillatum in publicum procedere, Suet. Calig. 52: armillata et phalerata turba, id. Ner. 30; so, armillati colla Molossa canes, i. e. wearing on their necks the bracelets of their mistresses, Prop. 5, 8, 24.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
armillātus adj.
armilla, decked with bracelets: canes. Pr.
Origins
From armilla (“bracelet”) + -ātus.