noun · femininefirst declension
argūtia
argūtia f (genitive argūtiae)
Classical[arˈɡuː.ti.a]Ecclesiastical[arˈɡut.t͡si.a]
Meaning
- in pluralliveliness, nimbleness
- in pluralclever use of words; verbal trickery, wit; sophistry
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | argūtia | argūtiae |
| genitive | argūtiae | argūtiārum |
| dative | argūtiae | argūtiīs |
| accusative | argūtiam | argūtiās |
| ablative | argūtiā | argūtiīs |
| vocative | argūtia | argūtiae |
Origins
- Proto-Indo-European*h₂erǵ-
- Proto-Indo-European*h₂érǵus
- Proto-Italic*argusder.?
- Latinargūtia
Latin argūtus Latin -ia Latin argūtia From argūtus (“eloquent”) + -ia.
Descendants
- Catalanargúcia
- Frenchargutie
- Romanianarguțiefrom French argutie
- Italianarguzia
- Portugueseargúcia
- Spanishargucia
- Galicianargucia