adjectivefirst/second-declension adjective
architectonicus
architectonicus (feminine architectonica, neuter architectonicum)
Classical[ar.kʰɪ.tɛkˈtɔ.nɪ.kʊs]Ecclesiastical[ar.ki.tekˈtɔː.ni.kus]
Meaning
- adjectiveOf or pertaining to an architect or architecture; architectural
αναλημμα est ratio conquisita solis cursu et umbrae crescentis ad brumam observatione inventa, e qua per rationes architectonicas circinique descriptiones est inventus effectus in mundo
c. 80 BCE – 15 BCE, Vitruvius, De Architectura 9.1.1.11
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | architectonicus | architectonica | architectonicum |
| genitive | architectonicī | architectonicae | architectonicī |
| dative | architectonicō | architectonicae | architectonicō |
| accusative | architectonicum | architectonicam | architectonicum |
| ablative | architectonicō | architectonicā | architectonicō |
| vocative | architectonice | architectonica | architectonicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | architectonicī | architectonicae | architectonica |
| genitive | architectonicōrum | architectonicārum | architectonicōrum |
| dative | architectonicīs | architectonicīs | architectonicīs |
| accusative | architectonicōs | architectonicās | architectonica |
| ablative | architectonicīs | architectonicīs | architectonicīs |
| vocative | architectonicī | architectonicae | architectonica |
Origins
From Ancient Greek ἀρχιτεκτονικός (arkhitektonikós, “pertaining to an architect or to architecture”), from ἀρχιτέκτων (arkhitéktōn, “architect”) + -ῐκός (-ĭkós, “-ic”, adjectival suffix). Equivalent to architectōn + -icus.
Descendants
- Catalanarquitectònic
- Englisharchitectonic
- Frencharchitectonique
- Germanarchitektonisch
- Italianarchitettonico
- Portuguesearquitetónico
- Portuguesearquitetônico
- Romanianarhitectonic
- Spanisharquitectónico
- Czecharchitektonický
In English words that came into English from architectonicus
- architectonicarchitectonicus