proper noun · masculinefirst declension
Archipoēta
Archipoēta m sg (genitive Archipoētae)
Ecclesiastical[ar.ki.poˈɛː.ta]
Meaning
- Medieval LatinThe Archpoet
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Archipoēta | — |
| genitive | Archipoētae | — |
| dative | Archipoētae | — |
| accusative | Archipoētam | — |
| ablative | Archipoētā | — |
| vocative | Archipoēta | — |
Origins
- Proto-Indo-European*h₂er-der.?
- Proto-Indo-European*h₂ergʰ-der.?
- Ancient Greek ἄρχω(árkhō)
- LatinArchipoēta
Ancient Greek ἀρχι- (arkhi-)der. Latin archi- Proto-Indo-European *kʷey-der. Proto-Hellenic *kʷoiwéyō Ancient Greek ποιέω (poiéō) Proto-Hellenic *-tās Ancient Greek -τής (-tḗs) Ancient Greek ποιητής (poiētḗs)bor. Latin poēta Latin Archipoēta From archi- (“chief”) + poēta (“poet”).