noun · femininefirst declension
arcātūra
arcātūra f (genitive arcātūrae)
Classical[ar.kaːˈtuː.ra]Ecclesiastical[ar.kaˈtuː.ra]
Meaning
- square landmark for surveyors
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | arcātūra | arcātūrae |
| genitive | arcātūrae | arcātūrārum |
| dative | arcātūrae | arcātūrīs |
| accusative | arcātūram | arcātūrās |
| ablative | arcātūrā | arcātūrīs |
| vocative | arcātūra | arcātūrae |
arcātūra, ae, f. arca, = arca, II. F.,
I. a square landmark of surveyors, Cassiod. Var. 3, 52.
Origins
From arca (“chest, box”).