noun · femininethird declension
arbitrārietās
arbitrārietās f (genitive arbitrārietātis)
Classical[ar.bɪ.traːˈri.ɛ.taːs]Ecclesiastical[ar.bi.traˈriː.e.tas]
Meaning
- New Latinarbitrariness
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | arbitrārietās | arbitrārietātēs |
| genitive | arbitrārietātis | arbitrārietātum |
| dative | arbitrārietātī | arbitrārietātibus |
| accusative | arbitrārietātem | arbitrārietātēs |
| ablative | arbitrārietāte | arbitrārietātibus |
| vocative | arbitrārietās | arbitrārietātēs |
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin arbitrārietās From arbitrārius + -tās.
Descendants
- Englisharbitrariety
- GermanArbitrarietät
- Italianarbitrarietà
- Portuguesearbitrariedade
- Spanisharbitrariedad
- Sicilianarbitrariità