proper noun · femininefirst declension
Aquītānia
Aquītānia f sg (genitive Aquītāniae)
Classical[a.kʷiːˈtaː.ni.a]Ecclesiastical[a.kʷiˈtaː.ni.a]
Meaning
- Aquitaine
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Aquītānia | — |
| genitive | Aquītāniae | — |
| dative | Aquītāniae | — |
| accusative | Aquītāniam | — |
| ablative | Aquītāniā | — |
| vocative | Aquītānia | — |
Ăquītānĭa, ae, f.
I. A province in Southern Gaul, between the Loire and the Pyrenees, Caes. B. G. 1, 1; 3, 20; Plin. 4, 19, 33, § 108 sq.—
II. Derivv.
A. ăquītānus, a, um, adj., Aquitanian:
gens, Tib. 1, 7, 3. —C. ăquītānĭcus, a, um, adj., Aquitanian:
sinus, Plin. 4, 19, 33, § 108: provincia, id. 26, 1, 3, § 4.—D. ăquītā-nensis, e, adj., Aquitanian, Inscr. Grut. 440, 3.
Origins
Probably from aqua (“water”), as in nearby provinces Aquae Tarbellicae or Aquae Augustae or the dative plural aquis, + -ania.
Descendants
- CatalanAquitània
- FrenchAquitaine
- EnglishAquitainefrom French Aquitaine
- GermanAquitanien
- OccitanGuiana
- OccitanAquitània
- FrenchGuyennefrom Old French Aguyenne
- EnglishGuyennefrom Old French Aguyenne
- FrenchGuiennefrom Old French Aguyenne
- PortugueseAquitânia