adjectivefirst/second-declension adjective
Aquilius1
Aquilius (feminine Aquilia, neuter Aquilium)
Classical[aˈkʷɪ.li.ʊs]Ecclesiastical[aˈkʷiː.li.us]
Meaning
- adjectiveof or pertaining to the gens Aquilia.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Aquilius | Aquilia | Aquilium |
| genitive | Aquiliī | Aquiliae | Aquiliī |
| dative | Aquiliō | Aquiliae | Aquiliō |
| accusative | Aquilium | Aquiliam | Aquilium |
| ablative | Aquiliō | Aquiliā | Aquiliō |
| vocative | Aquilie | Aquilia | Aquilium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Aquiliī | Aquiliae | Aquilia |
| genitive | Aquiliōrum | Aquiliārum | Aquiliōrum |
| dative | Aquiliīs | Aquiliīs | Aquiliīs |
| accusative | Aquiliōs | Aquiliās | Aquilia |
| ablative | Aquiliīs | Aquiliīs | Aquiliīs |
| vocative | Aquiliī | Aquiliae | Aquilia |
Ăquilĭus (on coins and in inscrr. Ăquill-; in MSS. Ăquil-), a, um, adj.,
I. name of a Roman gens; hence,
I. Subst.: ăquilĭus, m.
C. Aquilius Niger, a Roman historian, Suet. Aug. 11.—
2. ăqui-lĭa, f.—
II. Adj.:
Aquilia lex de damno injuriā dato, perh. introduced by the tribune Aquilius Gallus, Cic. Brut. 34, 131.Origins
From aquila (“eagle”) + -ius.