LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

aquaeductus

aquaeductus m (genitive aquaeductūs)
Classical[a.kʷae̯ˈdʊk.tʊs]Ecclesiastical[a.kʷeˈduk.tus]

Meaning

  1. masculineaqueduct, conduit
  2. masculinethe right to conduct water across or from another's land to one's own land by means of pipes, trenches, or canals

Declension

declension
formsingularplural
nominativeaquaeductus
aqueductus
aquaeductūs
aqueductūs, aquiductī
genitiveaquaeductūs
aqueductūs, aquiductī
aquaeductuum
aqueductuum, aquiductōrum
dativeaquaeductuī
aqueductuī, aquiductō
aquaeductibus
aqueductibus, aquiductīs
accusativeaquaeductum
aqueductum, aquiductum
aquaeductūs
aqueductūs, aquiductōs
ablativeaquaeductū
aqueductū, aquiductō
aquaeductibus
aqueductibus, aquiductīs
vocativeaquaeductus
aqueductus, aquiducte
aquaeductūs
aqueductūs, aquiductī

ăquaeductus (ăquae ductus; also ductus ăquae, Vitr. 8, 6: ăquārum ductus, Plin. 16, 42, 81, § 224; Vitr. 8, 6, 3; and ductus ăquārum, Suet. Claud. 20), ūs, m.,
I. a conveyance of water, an aqueduct, a conduit (cf.: (Appius) aquam in urbem duxit, Liv. 9, 29): De aquae ductu probe fecisti, Cic. Att. 13, 6: usque ad Collem aquae ductūs, Vulg. 2 Reg. 2, 24: fecitque aquae ductum, ib. 3 Reg. 18, 32; ib. Isa. 7, 3 al.; also, the right of conducting water to some place, Cic. Caecin. 26; cf. Dig. 8, 3, 1. On the aqueducts of Rome, v. Smith, Dict. Antiq., s. v. aquaeductus.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂ékʷeh₂
  2. Proto-Italic*akʷā
  3. Latinaquaeductus

Latin ductus Latin aquaeductus From aquae + ductus, literally “conducting of water”.

Elsewhere
  • Catalanaqüeducte
  • Englishaqueduct
  • Frenchaqueduc
  • Portugueseaqueduto
  • Romanianapeduct
  • Spanishacueducto
  • Friulianacuidot
  • Galicianacueduto
  • Polishakwedukt
  • Russianакведу́к
Italo-Romance
  • Italianacquedotto

In English words that came into English from aquaeductus

  • aqueductaquaeductus

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does aquaeductus mean in Latin?
aquaeductus, a noun, means “aqueduct, conduit; the right to conduct water across or from another's land to one's own land by means of pipes, trenches, or canals”.
What is the genitive of aquaeductus?
The genitive singular is aquaeductūs. aquaeductus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce aquaeductus?
In classical Latin, [a.kʷae̯ˈdʊk.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [a.kʷeˈduk.tus].
Where does aquaeductus come from?
Proto-Indo-European *h₂ékʷeh₂ → Proto-Italic *akʷā → Latin aquaeductus.