verbthird conjugation
apprōmittō
apprōmittō (present infinitive apprōmittere, perfect active apprōmīsī, supine apprōmissum)
Classical[ap.proːˈmɪt.toː]Ecclesiastical[ap.proˈmit.to]
Meaning
- to promise in addition, or to another
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | apprōmittō | apprōmittēbam | apprōmittam | apprōmīsī | apprōmīseram | apprōmīserō |
| 2nd sg. | apprōmittis | apprōmittēbās | apprōmittēs | apprōmīsistī | apprōmīserās | apprōmīseris |
| 3rd sg. | apprōmittit | apprōmittēbat | apprōmittet | apprōmīsit | apprōmīserat | apprōmīserit |
| 1st pl. | apprōmittimus | apprōmittēbāmus | apprōmittēmus | apprōmīsimus | apprōmīserāmus | apprōmīserimus |
| 2nd pl. | apprōmittitis | apprōmittēbātis | apprōmittētis | apprōmīsistis | apprōmīserātis | apprōmīseritis |
| 3rd pl. | apprōmittunt | apprōmittēbant | apprōmittent | apprōmīsērunt apprōmīsēre | apprōmīserant | apprōmīserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | apprōmittam | apprōmitterem | apprōmīserim | apprōmīsissem |
| 2nd sg. | apprōmittās | apprōmitterēs | apprōmīserīs | apprōmīsissēs |
| 3rd sg. | apprōmittat | apprōmitteret | apprōmīserit | apprōmīsisset |
| 1st pl. | apprōmittāmus | apprōmitterēmus | apprōmīserīmus | apprōmīsissēmus |
| 2nd pl. | apprōmittātis | apprōmitterētis | apprōmīserītis | apprōmīsissētis |
| 3rd pl. | apprōmittant | apprōmitterent | apprōmīserint | apprōmīsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | apprōmittor | apprōmittēbar | apprōmittar |
| 2nd sg. | apprōmitteris apprōmittere | apprōmittēbāris apprōmittēbāre | apprōmittēris apprōmittēre |
| 3rd sg. | apprōmittitur | apprōmittēbātur | apprōmittētur |
| 1st pl. | apprōmittimur | apprōmittēbāmur | apprōmittēmur |
| 2nd pl. | apprōmittiminī | apprōmittēbāminī | apprōmittēminī |
| 3rd pl. | apprōmittuntur | apprōmittēbantur | apprōmittentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | apprōmittar | apprōmitterer |
| 2nd sg. | apprōmittāris apprōmittāre | apprōmitterēris apprōmitterēre |
| 3rd sg. | apprōmittātur | apprōmitterētur |
| 1st pl. | apprōmittāmur | apprōmitterēmur |
| 2nd pl. | apprōmittāminī | apprōmitterēminī |
| 3rd pl. | apprōmittantur | apprōmitterentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | apprōmitte | apprōmittere |
| pres. 2nd pl. | apprōmittite | apprōmittiminī |
| fut. 2nd sg. | apprōmittitō | apprōmittitor |
| fut. 3rd sg. | apprōmittitō | apprōmittitor |
| fut. 2nd pl. | apprōmittitōte | — |
| fut. 3rd pl. | apprōmittuntō | apprōmittuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | apprōmittere | apprōmittī |
| perfect infinitive | apprōmīsisse | apprōmissum esse |
| future infinitive | apprōmissūrum esse | apprōmissum īrī |
| present participle | apprōmittēns | — |
| perfect participle | — | apprōmissus apprōmissa, apprōmissā, apprōmissae, apprōmissam, apprōmissārum, apprōmissās, apprōmisse, apprōmissī, apprōmissīs, apprōmissō, apprōmissōrum, apprōmissōs |
| future participle | apprōmissūrus apprōmissūra, apprōmissūrā, apprōmissūrae, apprōmissūram, apprōmissūrārum, apprōmissūrās, apprōmissūre, apprōmissūrī, apprōmissūrīs, apprōmissūrō, apprōmissūrōrum, apprōmissūrōs, apprōmissūrum | apprōmittendus apprōmittundus, apprōmittenda, apprōmittendā, apprōmittendae, apprōmittendam, apprōmittendārum, apprōmittendās, apprōmittende, apprōmittendīs, apprōmittendōrum, apprōmittendōs |
gerundapprōmittendī, apprōmittendō, apprōmittendumsupineapprōmissum, apprōmissū
ap-prōmitto (adp-), ĕre, v. a.,
I. to promise in addition to, i. e. also in one's own name:
cumque id ita futurum T. Roscius Capito appromitteret, Cic. Rosc. Am. 9, 26.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
apprōmittō (ad-p-) —, —, ere,
to promise besides, join in a promise.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinapprōmittō
Latin prōmittō Latin apprōmittō From ad- + prōmittō.