LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

appendiculātus

appendiculātus (feminine appendiculāta, neuter appendiculātum)
Classical[ap.pɛn.dɪ.kʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[ap.pen.di.kuˈlaː.tus]

Meaning

  1. New Latinadjectivehaving a small appendage
  2. New Latinadjectiveappendiculate

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeappendiculātusappendiculātaappendiculātum
genitiveappendiculātīappendiculātaeappendiculātī
dativeappendiculātōappendiculātaeappendiculātō
accusativeappendiculātumappendiculātamappendiculātum
ablativeappendiculātōappendiculātāappendiculātō
vocativeappendiculāteappendiculātaappendiculātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeappendiculātīappendiculātaeappendiculāta
genitiveappendiculātōrumappendiculātārumappendiculātōrum
dativeappendiculātīsappendiculātīsappendiculātīs
accusativeappendiculātōsappendiculātāsappendiculāta
ablativeappendiculātīsappendiculātīsappendiculātīs
vocativeappendiculātīappendiculātaeappendiculāta

Origins

From appendicula + -ātus.

Quick answers

What does appendiculātus mean in Latin?
appendiculātus, a adjective, means “having a small appendage; appendiculate”.
How do you pronounce appendiculātus?
In classical Latin, [ap.pɛn.dɪ.kʊˈɫaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ap.pen.di.kuˈlaː.tus].