adjectivefirst/second-declension adjective
appendiculātus
appendiculātus (feminine appendiculāta, neuter appendiculātum)
Classical[ap.pɛn.dɪ.kʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[ap.pen.di.kuˈlaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectivehaving a small appendage
- New Latinadjectiveappendiculate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | appendiculātus | appendiculāta | appendiculātum |
| genitive | appendiculātī | appendiculātae | appendiculātī |
| dative | appendiculātō | appendiculātae | appendiculātō |
| accusative | appendiculātum | appendiculātam | appendiculātum |
| ablative | appendiculātō | appendiculātā | appendiculātō |
| vocative | appendiculāte | appendiculāta | appendiculātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | appendiculātī | appendiculātae | appendiculāta |
| genitive | appendiculātōrum | appendiculātārum | appendiculātōrum |
| dative | appendiculātīs | appendiculātīs | appendiculātīs |
| accusative | appendiculātōs | appendiculātās | appendiculāta |
| ablative | appendiculātīs | appendiculātīs | appendiculātīs |
| vocative | appendiculātī | appendiculātae | appendiculāta |
Origins
From appendicula + -ātus.