LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

apostolātus

apostolātus m (genitive apostolātūs)

Meaning

  1. Late Latinapostolate

Declension

declension
formsingularplural
nominativeapostolātusapostolātūs
genitiveapostolātūsapostolātuum
dativeapostolātuīapostolātibus
accusativeapostolātumapostolātūs
ablativeapostolātūapostolātibus
vocativeapostolātusapostolātūs

ăpostŏlātus, ūs, m. apostolus,
I. the office of an apostle, apostleship (eccl. Lat.), Vulg. Act. 1, 25; ib. Rom. 1, 5 al.; Tert. adv. Marc. 1, 20; Sid. Ep. 7, 4.

Origins

Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus, -tūs Latin -ātus Latin apostolātus From apostolus + -ātus.

Descendants
  • Catalanapostolat
  • Englishapostolate
  • Frenchapostolat
  • Italianapostolato
  • Portugueseapostolado
  • Romanianapostolat
  • Spanishapostolado
  • Galicianapostolado

In English words that came into English from apostolātus

  • apostolateapostolātus

Quick answers

What does apostolātus mean in Latin?
apostolātus, a noun, means “apostolate”.
What is the genitive of apostolātus?
The genitive singular is apostolātūs. apostolātus is masculine, fourth declension.