adjectivefirst/second-declension adjective
apoplēcticus
apoplēcticus (feminine apoplēctica, neuter apoplēcticum)
Classical[a.pɔˈpɫeːk.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[a.poˈplɛk.ti.kus]
Meaning
- adjectiveapoplectic
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | apoplēcticus | apoplēctica | apoplēcticum |
| genitive | apoplēcticī | apoplēcticae | apoplēcticī |
| dative | apoplēcticō | apoplēcticae | apoplēcticō |
| accusative | apoplēcticum | apoplēcticam | apoplēcticum |
| ablative | apoplēcticō | apoplēcticā | apoplēcticō |
| vocative | apoplēctice | apoplēctica | apoplēcticum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | apoplēcticī | apoplēcticae | apoplēctica |
| genitive | apoplēcticōrum | apoplēcticārum | apoplēcticōrum |
| dative | apoplēcticīs | apoplēcticīs | apoplēcticīs |
| accusative | apoplēcticōs | apoplēcticās | apoplēctica |
| ablative | apoplēcticīs | apoplēcticīs | apoplēcticīs |
| vocative | apoplēcticī | apoplēcticae | apoplēctica |
ăpŏplēctĭcus or ăpŏplēctus, a, um, adj., = ἀποπληκτικός or ἀπόπληκτος, med. t.,
I. apoplectic, Firm. Math. 3, 14, n. 8; Cael. Aur. Acut. 3, 5 al.
Origins
Borrowed from Ancient Greek ἀποπληκτικός (apoplēktikós, “stupefied, apoplectic”). More information: see there.
Descendants
- Catalanapoplèctic
- Englishapoplectic
- Frenchapoplectique
- Italianapoplettico
- Portugueseapoplético
- Portugueseapopléctico
- Spanishapoplético
- Galicianapopléctico
In English words that came into English from apoplēcticus
- apoplecticapoplēcticus