noun · femininethird declension
apocatastasis
apocatastasis f (genitive apocatastasis)
Classical[a.pɔ.kaˈtas.ta.sɪs]Ecclesiastical[a.po.kaˈtas.ta.s̬is]
Meaning
- femininerestoration, return
- femininereturn of the stars to their position of the previous year
- New Latinfeminineapocatastasis (Origenist doctrine holding that an apocalypse shall remake the world rather than lead to a Final Judgment)
Resurrectio vocatur Apocatastasis, idest restitutio, quae non est nova formatio, sed reformatio
The resurrection is called “Apocatastasis.” It is a restoration, not a new formation, but a reformation1828, Tommaso di Gesù, Speculum Theologicum Universae Theologiae, Gabrielis Porcelli, page 108:Apocatastasis omnino imperfecte tractata est; in fine ad Origenem relegamur, acsi is unus apocatastasin defenderit aut statuerit.
1905, Acta Academiae Velehradensis, Sumptibus Academiae Velehradensis, page 59: - New Latinfemininerestoration of a patient to a healthy condition
apocatastasis, ἀποκατάστασις, dicitur a verbo ἀποκατάστασις, fignificat reſtitutionem in integrum, ſubſidentiam, ceſſationem, pro ſubjecti, de quo dicitur, conditione.
1713, Bartolomeo Castelli, Bartholomaei Castelli Lexicon Medicum Graeco-Latinum, Thomam Fritsch, page 64:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | apocatastasis | apocatastasēs |
| genitive | apocatastasis | apocatastasium |
| dative | apocatastasī | apocatastasibus |
| accusative | apocatastasem | apocatastasēs apocatastasīs |
| ablative | apocatastase | apocatastasibus |
| vocative | apocatastasis | apocatastasēs |
ăpŏcătastăsis, is, f., = ἀποκατάστασις,
I. a restoring to a former position; in astronomy, the return of the stars to their position of the preceding year, App. Ascl. 84, 6 Elm. (in Col. 3, 6, 4, written as Greek).
Origins
- Proto-Indo-European*h₂ep
- Proto-Indo-European*h₂epó
- Proto-Hellenic*apó
- Ancient Greek ᾰ̓πό(ăpó)
- Ancient Greek ἀπο-(apo-)
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Indo-European*ḱm̥-th₂der.?
- Proto-Hellenic*kətá
- Ancient Greek κᾰτᾰ́(kătắ)
- Ancient Greek κατα-(kata-)
- Proto-Indo-European*steh₂-
- Proto-Indo-European*stísteh₂ti
- Proto-Hellenic*hístāmi
- Ancient Greek ἵστημι(hístēmi)
- Ancient Greek καθίστημι(kathístēmi)
- Ancient Greek ἀποκαθίστημι(apokathístēmi)
- Ancient Greek -τῐς(-tĭs)
- Ancient Greek -σις(-sis)
- Latinapocatastasis
Ancient Greek ἀποκατάστασις (apokatástasis)bor. Latin apocatastasis Borrowed from Ancient Greek ἀποκατάστασις (apokatástasis).
Descendants
- Englishapocatastasis
- Frenchapocatastase
- Portugueseapocatástase
In English words that came into English from apocatastasis
- apocatastasisapocatastasis