noun · neutersecond declension
apiārium
apiārium n (genitive apiāriī or apiārī)
Classical[a.piˈaː.ri.ũː]Ecclesiastical[a.piˈaː.ri.um]
Meaning
- apiary, the area reserved for beekeeping purposes (contrasted with the hive itself alveāre or alveārium)
c. 125 CE — c. 180 CE, Aulus Gellius, Noctes Atticae, 2.20.8
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | apiārium | apiāria |
| genitive | apiāriī apiārī | apiāriōrum |
| dative | apiāriō | apiāriīs |
| accusative | apiārium | apiāria |
| ablative | apiāriō | apiāriīs |
| vocative | apiārium | apiāria |
Origins
From apis + -ārium.
Borrowings
- Catalanapiari
- Englishapiary
- Frenchapier
- Italianapiario
- Portugueseapiário
- Spanishapiario
- Galicianapiario
Insular Romance
- Sardinianabialzu
Italo-Romance
- Italianapiaio
- Sicilianaparu
In English words that came into English from apiārium
- apiaryapiārium
- apiarianapiārium