LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

anxiō

anxiō (present infinitive anxiāre, perfect active anxiāvī, supine anxiātum)
Classical[ˈaŋk.si.oː]Ecclesiastical[ˈaŋk.si.o]

Meaning

  1. Late Latinto make uneasy or anxious, worry

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.anxiōanxiābamanxiābōanxiāvīanxiāveramanxiāverō
anxiārō
2nd sg.anxiāsanxiābāsanxiābisanxiāvistī
anxiāstī
anxiāverās
anxiārās
anxiāveris
3rd sg.anxiatanxiābatanxiābitanxiāvitanxiāverat
anxiārat
anxiāverit
anxiārit
1st pl.anxiāmusanxiābāmusanxiābimusanxiāvimusanxiāverāmusanxiāverimus
anxiārimus
2nd pl.anxiātisanxiābātisanxiābitisanxiāvistis
anxiāstis
anxiāverātis
anxiārātis
anxiāveritis
anxiāritis
3rd pl.anxiantanxiābantanxiābuntanxiāvērunt
anxiāvēre, anxiārunt
anxiāverant
anxiārant
anxiāverint
anxiārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.anxiemanxiāremanxiāverim
anxiārim
anxiāvissem
anxiāssem
2nd sg.anxiēsanxiārēsanxiāverīsanxiāvissēs
anxiāssēs
3rd sg.anxietanxiāretanxiāverit
anxiārit
anxiāvisset
anxiāsset
1st pl.anxiēmusanxiārēmusanxiāverīmus
anxiārīmus
anxiāvissēmus
anxiāssēmus
2nd pl.anxiētisanxiārētisanxiāverītis
anxiārītis
anxiāvissētis
anxiāssētis
3rd pl.anxientanxiārentanxiāverint
anxiārint
anxiāvissent
anxiāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.anxioranxiābaranxiābor
2nd sg.anxiāris
anxiāre
anxiābāris
anxiābāre
anxiāberis
anxiābere
3rd sg.anxiāturanxiābāturanxiābitur
1st pl.anxiāmuranxiābāmuranxiābimur
2nd pl.anxiāminīanxiābāminīanxiābiminī
3rd pl.anxianturanxiābanturanxiābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.anxieranxiārer
2nd sg.anxiēris
anxiēre
anxiārēris
anxiārēre
3rd sg.anxiēturanxiārētur
1st pl.anxiēmuranxiārēmur
2nd pl.anxiēminīanxiārēminī
3rd pl.anxienturanxiārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.anxiāanxiāre
pres. 2nd pl.anxiāteanxiāminī
fut. 2nd sg.anxiātōanxiātor
fut. 3rd sg.anxiātōanxiātor
fut. 2nd pl.anxiātōte—
fut. 3rd pl.anxiantōanxiantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveanxiāreanxiārī
perfect infinitiveanxiāvisse
anxiāsse
anxiātum esse
future infinitiveanxiātūrum esseanxiātum īrī
present participleanxiāns—
perfect participle—anxiātus
anxiāta, anxiātā, anxiātae, anxiātam, anxiātārum, anxiātās, anxiātī, anxiātōrum, anxiātōs
future participleanxiātūrus
anxiātūra, anxiātūrā, anxiātūrae, anxiātūram, anxiātūrārum, anxiātūrās, anxiātūre, anxiātūrī, anxiātūrīs, anxiātūrō, anxiātūrōrum, anxiātūrōs, anxiātūrum
anxiandus
anxianda, anxiandā, anxiandae, anxiandam, anxiandārum, anxiandās, anxiande, anxiandīs, anxiandōrum, anxiandōs
gerundanxiandī, anxiandō, anxiandumsupineanxiātum, anxiātū

anxĭo, āre, v. a. anxius,
I. to make uneasy or anxious (only in late Lat.): anxiatum iri, App. M. 4, p. 155, 14: dum anxiaretur cor meum, Vulg. Psa. 60, 3: anxiatus est super me spiritus, ib. ib. 142, 4.

Origins

Proto-Indo-European *h₂enǵʰ-der. Proto-Italic *anɣō Latin angō Latin anxius Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin anxiō From anxius (“anxious”) + -ō.

Descendants
  • Italianansiare
  • Portugueseansiar
  • Spanishansiar
  • Galicianansiar
  • Istriotansà

Quick answers

What does anxiō mean in Latin?
anxiō, a verb, means “to make uneasy or anxious, worry”.
What are the principal parts of anxiō?
anxiō, anxiāre, anxiāvī, anxiātum (first conjugation).
How do you pronounce anxiō?
In classical Latin, [ˈaŋk.si.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈaŋk.si.o].