verbfirst conjugation
anxiō
anxiō (present infinitive anxiāre, perfect active anxiāvī, supine anxiātum)
Classical[ˈaŋk.si.oː]Ecclesiastical[ˈaŋk.si.o]
Meaning
- Late Latinto make uneasy or anxious, worry
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | anxiō | anxiābam | anxiābō | anxiāvī | anxiāveram | anxiāverō anxiārō |
| 2nd sg. | anxiās | anxiābās | anxiābis | anxiāvistī anxiāstī | anxiāverās anxiārās | anxiāveris |
| 3rd sg. | anxiat | anxiābat | anxiābit | anxiāvit | anxiāverat anxiārat | anxiāverit anxiārit |
| 1st pl. | anxiāmus | anxiābāmus | anxiābimus | anxiāvimus | anxiāverāmus | anxiāverimus anxiārimus |
| 2nd pl. | anxiātis | anxiābātis | anxiābitis | anxiāvistis anxiāstis | anxiāverātis anxiārātis | anxiāveritis anxiāritis |
| 3rd pl. | anxiant | anxiābant | anxiābunt | anxiāvērunt anxiāvēre, anxiārunt | anxiāverant anxiārant | anxiāverint anxiārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | anxiem | anxiārem | anxiāverim anxiārim | anxiāvissem anxiāssem |
| 2nd sg. | anxiēs | anxiārēs | anxiāverīs | anxiāvissēs anxiāssēs |
| 3rd sg. | anxiet | anxiāret | anxiāverit anxiārit | anxiāvisset anxiāsset |
| 1st pl. | anxiēmus | anxiārēmus | anxiāverīmus anxiārīmus | anxiāvissēmus anxiāssēmus |
| 2nd pl. | anxiētis | anxiārētis | anxiāverītis anxiārītis | anxiāvissētis anxiāssētis |
| 3rd pl. | anxient | anxiārent | anxiāverint anxiārint | anxiāvissent anxiāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | anxior | anxiābar | anxiābor |
| 2nd sg. | anxiāris anxiāre | anxiābāris anxiābāre | anxiāberis anxiābere |
| 3rd sg. | anxiātur | anxiābātur | anxiābitur |
| 1st pl. | anxiāmur | anxiābāmur | anxiābimur |
| 2nd pl. | anxiāminī | anxiābāminī | anxiābiminī |
| 3rd pl. | anxiantur | anxiābantur | anxiābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | anxier | anxiārer |
| 2nd sg. | anxiēris anxiēre | anxiārēris anxiārēre |
| 3rd sg. | anxiētur | anxiārētur |
| 1st pl. | anxiēmur | anxiārēmur |
| 2nd pl. | anxiēminī | anxiārēminī |
| 3rd pl. | anxientur | anxiārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | anxiā | anxiāre |
| pres. 2nd pl. | anxiāte | anxiāminī |
| fut. 2nd sg. | anxiātō | anxiātor |
| fut. 3rd sg. | anxiātō | anxiātor |
| fut. 2nd pl. | anxiātōte | — |
| fut. 3rd pl. | anxiantō | anxiantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | anxiāre | anxiārī |
| perfect infinitive | anxiāvisse anxiāsse | anxiātum esse |
| future infinitive | anxiātūrum esse | anxiātum īrī |
| present participle | anxiāns | — |
| perfect participle | — | anxiātus anxiāta, anxiātā, anxiātae, anxiātam, anxiātārum, anxiātās, anxiātī, anxiātōrum, anxiātōs |
| future participle | anxiātūrus anxiātūra, anxiātūrā, anxiātūrae, anxiātūram, anxiātūrārum, anxiātūrās, anxiātūre, anxiātūrī, anxiātūrīs, anxiātūrō, anxiātūrōrum, anxiātūrōs, anxiātūrum | anxiandus anxianda, anxiandā, anxiandae, anxiandam, anxiandārum, anxiandās, anxiande, anxiandīs, anxiandōrum, anxiandōs |
gerundanxiandī, anxiandō, anxiandumsupineanxiātum, anxiātū
anxĭo, āre, v. a. anxius,
I. to make uneasy or anxious (only in late Lat.):
anxiatum iri, App. M. 4, p. 155, 14: dum anxiaretur cor meum, Vulg. Psa. 60, 3: anxiatus est super me spiritus, ib. ib. 142, 4.Origins
Proto-Indo-European *h₂enǵʰ-der. Proto-Italic *anɣō Latin angō Latin anxius Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin anxiō From anxius (“anxious”) + -ō.
Descendants
- Italianansiare
- Portugueseansiar
- Spanishansiar
- Galicianansiar
- Istriotansà