noun · masculinefourth declension
antīquāriātus
antīquāriātus m (genitive antīquāriātūs)
Classical[an.tiː.kʷaː.riˈaː.tʊs]Ecclesiastical[an.ti.kʷa.riˈaː.tus]
Meaning
- New Latinthe office of an antiquarian
Etiam sī īnsānīre meī quoque in antīquāriātū collēgae, aut aliquī certē ex iis, dīcī possent: hōrum tamen īnsāniam cum illōrum cōnferre īnsāniā haud fās esset.
1595, Henri Estienne, De Lipsii latinitate 540 - New Latinthe workplace, shop of an antiquarian, an antiquariat
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | antīquāriātus | antīquāriātūs |
| genitive | antīquāriātūs | antīquāriātuum |
| dative | antīquāriātuī | antīquāriātibus |
| accusative | antīquāriātum | antīquāriātūs |
| ablative | antīquāriātū | antīquāriātibus |
| vocative | antīquāriātus | antīquāriātūs |
Origins
Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus, -tūs Latin -ātus Latin antīquāriātus From antīquārius + -ātus.
Descendants
- Englishantiquariat
- GermanAntiquariat
- Italianantiquariato
- Romaniananticariat
- Polishantykwariat