adjectivefirst/second-declension adjective
Antiochēnus
Antiochēnus (feminine Antiochēna, neuter Antiochēnum)
Classical[an.ti.ɔˈkʰeː.nʊs]Ecclesiastical[an.t͡si.oˈkɛː.nus]
Meaning
- adjectiveAntiochian
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Antiochēnus | Antiochēna | Antiochēnum |
| genitive | Antiochēnī | Antiochēnae | Antiochēnī |
| dative | Antiochēnō | Antiochēnae | Antiochēnō |
| accusative | Antiochēnum | Antiochēnam | Antiochēnum |
| ablative | Antiochēnō | Antiochēnā | Antiochēnō |
| vocative | Antiochēne | Antiochēna | Antiochēnum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Antiochēnī | Antiochēnae | Antiochēna |
| genitive | Antiochēnōrum | Antiochēnārum | Antiochēnōrum |
| dative | Antiochēnīs | Antiochēnīs | Antiochēnīs |
| accusative | Antiochēnōs | Antiochēnās | Antiochēna |
| ablative | Antiochēnīs | Antiochēnīs | Antiochēnīs |
| vocative | Antiochēnī | Antiochēnae | Antiochēna |
Antĭŏchēnus, a, um, adj. Antiochia,
I. of or belonging to Antiochia: ager, Ven. Fort. 8, 5 fin.
Antĭŏchēnus, a, um, adj. Antiochus,
I. of or belonging to King Antiochus:
pecunia, received from him, Gell. 4, 18; 7, 19 fin. (cf. 2. Antiochensis).Origins
From Antiochīa + -ēnus.
Descendants
- EnglishAntiochene
- Frenchantiochène
- FrenchAntiochène