adjectivefirst/second-declension adjective
Antinoānus
Antinoānus (feminine Antinoāna, neuter Antinoānum)
Classical[an.tɪ.noˈaː.nʊs]Ecclesiastical[an.ti.noˈaː.nus]
Meaning
- adjectiveAntinoan (of or pertaining to Antinous)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Antinoānus | Antinoāna | Antinoānum |
| genitive | Antinoānī | Antinoānae | Antinoānī |
| dative | Antinoānō | Antinoānae | Antinoānō |
| accusative | Antinoānum | Antinoānam | Antinoānum |
| ablative | Antinoānō | Antinoānā | Antinoānō |
| vocative | Antinoāne | Antinoāna | Antinoānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Antinoānī | Antinoānae | Antinoāna |
| genitive | Antinoānōrum | Antinoānārum | Antinoānōrum |
| dative | Antinoānīs | Antinoānīs | Antinoānīs |
| accusative | Antinoānōs | Antinoānās | Antinoāna |
| ablative | Antinoānīs | Antinoānīs | Antinoānīs |
| vocative | Antinoānī | Antinoānae | Antinoāna |
Origins
Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin Antinoānus From Antinous + -ānus.
Descendants
- EnglishAntinoan